در بحبوحه تحولات بی‌سابقه و اختلالات گسترده در عرضه نفت از منطقه استراتژیک خاورمیانه، ایالات متحده آمریکا با صادرات بی‌سابقه نفت خام (حدود ۵.۲ میلیون بشکه در روز) خود را به عنوان «تأمین‌کننده نهایی» جهان معرفی کرده است. با این حال، گزارش‌ها و تحلیل‌ها نشان می‌دهد که این کشور نه تنها قادر به جایگزینی کامل حجم عظیم نفت از دست رفته نیست، بلکه این سیاست، آسیب‌پذیری‌های جدی را در سیستم انرژی داخلی آمریکا نمایان ساخته است.

صادرات بی‌رویه نفت، ذخایر استراتژیک نفتی ایالات متحده (SPR) را به شدت کاهش داده و آن را به سطوح خطرناکی رسانده است. این اقدام، خطرات فزاینده‌ای را در زمینه امنیت انرژی، یکپارچگی تأسیسات ذخیره‌سازی و کاهش انعطاف‌پذیری اضطراری برای این کشور به همراه دارد. به موازات آن، افزایش صادرات، منجر به بالا رفتن قیمت سوخت در داخل آمریکا شده و ظرفیت بنادر این کشور نیز به حداکثر خود رسیده است. کارشناسان تأکید می‌کنند که از نظر ساختاری، عرضه نفت آمریکا به تنهایی نمی‌تواند شکاف جهانی ایجاد شده را پر کند.

از ابتدای ماه آوریل، صادرات نفت خام آمریکا به طور متوسط روزانه ۵.۲ میلیون بشکه بوده است. این آمار که توسط شرکت «کپلر» منتشر شده، نشان‌دهنده فعالیت بی‌سابقه در بنادر این کشور است. مدیرعامل بندر «کورپوس کریستی» در تگزاس، در گفت‌وگو با شبکه CNBC، از «جریان دائمی نفتکش‌ها» خبر داده و اعلام کرده که این بندر شلوغ‌ترین سه‌ماهه خود را تجربه کرده است؛ به طوری که از زمان آغاز درگیری‌ها در خاورمیانه، میانگین صادرات نفت از این بندر به ۲.۵ میلیون بشکه در روز رسیده است که پیش از آن ۲.۲ میلیون بشکه در روز بود.

بر اساس گزارش بلومبرگ، ایالات متحده طی ۹ هفته گذشته بیش از ۲۵۰ میلیون بشکه نفت، از جمله نفت برداشت شده از ذخایر، صادر کرده است. این حجم صادرات، آمریکا را به طور موقت به صادرکننده‌ای بزرگ‌تر از عربستان سعودی تبدیل کرده است. اما این وضعیت، به هیچ وجه جای جشن و سرور ندارد. اولاً، این بشکه‌ها برای پر کردن شکاف ناشی از بحران خلیج فارس کافی نبوده و قیمت‌ها همچنان بالا مانده‌اند. ثانیاً، برداشت نفت از ذخایری که چند سال پیش به شدت کاهش یافته بودند، خبر بسیار بدی است.

«کلایتون سیگل»، پژوهشگر ارشد مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی در واشنگتن، به بلومبرگ گفته است: «کشتی‌ها برای بردن نفت ما می‌آیند، اما زمانی که حجم قابل توجهی از نفت ایالات متحده را ترک می‌کند، می‌توان انتظار داشت که توازن عرضه و تقاضا فشرده‌تر شود. ما با کاهش ذخایر، برای خودمان چاهی حفر می‌کنیم.»

دولت بایدن در سال ۲۰۲۲، حدود ۱۸۰ میلیون بشکه نفت خام را برای جبران اثرات قیمتی تحریم‌های غرب علیه روسیه از ذخایر استراتژیک آزاد کرد. این بزرگترین آزادسازی از ذخایر نفتی آمریکا بود و سطح نفت موجود را به طرز خطرناکی کاهش داد. دولت متعهد شد که SPR را دوباره پر کند، اما به نظر می‌رسد قیمت هرگز برای این کار مناسب نبوده است. مشکل اصلی کاهش بیش از حد ذخایر، از یک سو کاهش فضای مانور در مواقع اضطراری و از سوی دیگر، یک مشکل فیزیکی در فضای ذخیره‌سازی است.

ذخایر استراتژیک نفتی آمریکا شامل سیستمی از غارهای نمکی و تونل‌ها در چهار نقطه در لوئیزیانا و تگزاس است. این سیستم برای حفظ حداقل سطح نفت به منظور جلوگیری از آسیب ساختاری به غارها طراحی شده بود که در صورت وقوع، برداشت‌های آتی از ذخایر را غیرممکن می‌ساخت. همچنین، این سیستم برای مدیریت فرکانس مشخصی از برداشت‌ها طراحی شده بود که اکنون، طبق گزارش فایننشال تایمز، این فرکانس نیز از حد مجاز فراتر رفته است. و باید گفت که این بدترین زمان برای تلاش جهت پر کردن مجدد ذخایر استراتژیک است.

علاوه بر این، به دلیل ماهیت جهانی بازارهای نفت، صادرات بیشتر به معنای قیمت‌های بالاتر در داخل کشور است. رئیس‌جمهور ترامپ پیش از این به صادرات بی‌سابقه افتخار می‌کرد و کشورهای واردکننده را ترغیب می‌کرد که «از ایالات متحده آمریکا نفت بخرند؛ ما زیاد داریم. ما خیلی زیاد داریم»، اما این امر صورت‌حساب رانندگان آمریکایی را افزایش داده است، به طوری که میانگین ملی قیمت بنزین برای بیش از یک ماه بالای ۴ دلار در هر گالن بوده است. برخی تحلیلگران پیشنهاد کرده‌اند که دولت فدرال ممکن است در مقطعی نیاز به اعمال محدودیت‌هایی بر صادرات نفت برای تنظیم عرضه داخلی داشته باشد.

محدودیت‌های فیزیکی نیز بر صادرات نفت آمریکا از جمله ظرفیت بنادر تأثیر می‌گذارد. در حال حاضر، صادرات با حداکثر ظرفیت انجام می‌شود، به این معنی که افزایش بیشتر تا زمانی که خطوط لوله جدید ساخته نشوند، بعید است. اما حتی با خطوط لوله اضافی، حجم نفت از دست رفته در خاورمیانه آنقدر زیاد است که یک تولیدکننده واحد نمی‌تواند آن را جبران کند. «مت اسمیت»، مدیر تحقیقات کالایی کپلر، در گفت‌وگو با CNBC گفته است: «این یک چاه است که نمی‌توان آن را پر کرد. پاسخ باید تضمین عرضه مطمئن از خاورمیانه باشد.»

#بحران_انرژی_آمریکا #نفت_خاورمیانه #ذخایر_استراتژیک_نفت #قیمت_سوخت_آمریکا #صادرات_نفت_آمریکا #امنیت_انرژی_جهان #آسیب_پذیری_اقتصادی_آمریکا #بحران_عرضه_نفت #سیاست_انرژی_بایدن #وابستگی_به_خاورمیانه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *