لغو محاصره دریایی و بازگشایی تنگه هرمز: پیروزی استراتژیک ایران

یکی از مهمترین دستاوردهای این توافق اولیه، لغو فوری محاصره دریایی ایران توسط ایالات متحده است. این اقدام، که پس از سه و نیم ماه درگیری و بحران اقتصادی جهانی صورت می‌گیرد، نشان‌دهنده شکست سیاست‌های فشار حداکثری واشنگتن است. بر اساس این تفاهم‌نامه، علاوه بر پایان عملیات نظامی در تمامی جبهه‌ها، تنگه استراتژیک هرمز نیز مجدداً بازگشایی خواهد شد. این آبراه حیاتی که بخش عمده‌ای از نفت، گاز و کود جهان از آن عبور می‌کند، اهرم فشار قدرتمندی برای ایران در مذاکرات بوده است. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، با عجله در شبکه اجتماعی خود نوشت: «کشتی‌های جهان، موتورهایتان را روشن کنید. بگذارید نفت جریان یابد!» این اظهارات، اعتراف تلویحی به تأثیرگذاری ایران بر اقتصاد جهانی است.

با این حال، ترامپ پیش از امضای توافق نیز شکنندگی آن را آشکار ساخت و گفت: «این یک تفاهم‌نامه است. اگر آن را دوست نداشته باشم، اگر آنها رفتار خوبی نداشته باشند، مستقیماً به بمباران آنها باز خواهیم گشت.» این اظهارات نشان از بی‌ثباتی و عدم درک صحیح وی از قدرت و اراده ملت ایران دارد.

امتیازات بی‌سابقه آمریکا به ایران: از آزادسازی دارایی‌ها تا صندوق بازسازی ۳۰۰ میلیارد دلاری

این تفاهم‌نامه حاوی امتیازات مالی و اقتصادی بزرگی برای ایران است که حتی فراتر از توافق هسته‌ای سال ۲۰۱۵ (برجام) می‌رود:

• صندوق بازسازی: آمریکا متعهد شده است که با همکاری شرکای منطقه‌ای، صندوقی به ارزش حداقل ۳۰۰ میلیارد دلار برای بازسازی و توسعه اقتصادی ایران ایجاد کند. معاون رئیس‌جمهور آمریکا، جی.دی. ونس، اعلام کرده که کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس این مبلغ را سرمایه‌گذاری خواهند کرد.
• آزادسازی دارایی‌های بلوکه شده: ایالات متحده قول داده است که ده‌ها میلیارد دلار از وجوه و دارایی‌های بلوکه شده ایران را آزاد کند. محسن رضایی، مشاور نظامی رهبر معظم انقلاب، خواستار آزادسازی ۲۴ میلیارد دلار شده است.
• معافیت‌های تحریمی برای فروش نفت: دولت ترامپ قصد دارد معافیت‌های تحریمی صادر کند تا ایران بتواند فوراً نفت خود را به فروش برساند. این اقدام، یک اهرم فشار مهم را در ابتدای مذاکرات ۶۰ روزه از دست آمریکا خارج می‌کند.
• پایان تحریم‌های جامع: این توافق موقت، راه را برای پایان دادن به تمامی تحریم‌های آمریکا و بین‌المللی علیه ایران باز می‌کند. تحریم‌هایی که از سال ۱۹۷۹ ایران را از اقتصاد جهانی جدا کرده بود، اکنون در آستانه لغو قرار دارند.

این تعهدات، نشان‌دهنده تغییر رویکرد آمریکا در قبال ایران و اعتراف به شکست سیاست‌های تحریمی است.

رژیم صهیونیستی در انزوای کامل: ادامه تجاوزات در لبنان و بی‌اعتنایی به توافق

در حالی که توافق اولیه بر پایان تمامی عملیات نظامی، از جمله در لبنان، تأکید دارد، رژیم اشغالگر قدس همچنان به بمباران و اشغال بخش‌های وسیعی از جنوب لبنان ادامه می‌دهد. این رژیم مدعی است که هدف آن شبه‌نظامیان حزب‌الله مورد حمایت ایران است، اما این اقدامات نقض آشکار توافق و قوانین بین‌المللی است.

حسین امیرعبداللهیان، وزیر امور خارجه ایران، به صراحت اعلام کرده است که خروج اسرائیل از جنوب لبنان برای ایران ضروری است. وی تأکید کرد: «بدون خروج نیروهای اسرائیلی از سرزمین‌هایی که در طول این جنگ اشغال کرده‌اند، جنگ به طور کامل پایان نخواهد یافت.»

عدم مشارکت اسرائیل در مذاکرات با ایران و سرسختی بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی، در حفظ نیروهایش در لبنان، شکاف عمیقی بین ترامپ و نتانیاهو ایجاد کرده است. ترامپ اخیراً نتانیاهو را «فردی بسیار دشوار» توصیف کرده است. این اختلافات، نشان‌دهنده انزوای فزاینده رژیم صهیونیستی در منطقه و جهان است.

برنامه هسته‌ای ایران: تعهدات ثابت و سردرگمی مذاکره‌کنندگان آمریکایی

ترامپ ادعا کرده است که به توافقی «بهتر» از برجام دست خواهد یافت. اما تعهد ایران در این تفاهم‌نامه مبنی بر «عدم دستیابی یا توسعه سلاح‌های هسته‌ای»، همان وعده‌ای است که سال‌هاست ایران به آن پایبند بوده و در توافق هسته‌ای ۲۰۱۵ نیز بر آن تأکید شده بود. این نشان می‌دهد که ایران در مواضع اصولی خود تغییری نداده است.

یک دیپلمات ایرانی که نخواست نامش فاش شود، به NPR گفت که دور قبلی مذاکرات با دولت ترامپ پیشرفتی نداشت، زیرا «آمریکایی‌های حاضر در میز مذاکره موضوع را درک نمی‌کردند.» این اظهارات، ضعف تیم مذاکره‌کننده آمریکا را آشکار می‌سازد.

ایران قدرتمندتر از همیشه: شکست پروژه تغییر رژیم و تثبیت جایگاه منطقه‌ای

ترامپ در آغاز جنگ، وعده تغییر رژیم در ایران را داده بود، اما بقای نظام جمهوری اسلامی و توانایی آن در هدف قرار دادن منافع آمریکا در منطقه و کنترل تنگه هرمز، ایران را قدرتمندتر ساخت. سناتور جمهوری‌خواه، بیل کسیدی، این حمله را «بدترین اشتباه سیاست خارجی در دهه‌های اخیر» خواند.

آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه سابق آمریکا، نیز اذعان کرد که تنها «دستاورد» آتش‌بس، بازگشایی احتمالی تنگه هرمز است که پیش از جنگ نیز باز بود و آمریکا ظاهراً باید برای این کار به ایران پول بپردازد. این اظهارات، مهر تأییدی بر شکست سیاست‌های آمریکا در قبال ایران است.

در نهایت، حقایق غیرقابل انکار هستند: بسته شدن تنگه هرمز توسط ایران، اهرم فشاری را برای کشورمان فراهم کرد تا امتیازات مالی عظیمی را از ترامپ بگیرد که حتی از دستاوردهای دوران اوباما نیز فراتر می‌رود. این مذاکرات جدید در حالی آغاز می‌شود که ایران قدرت خود را به ترامپ و جهان نشان داده است.