قدس اشغالی: در حالی که روابط پنهانی میان رژیم اشغالگر قدس و امارات متحده عربی همواره با احتیاط و دور از چشم افکار عمومی مدیریت میشد، اما این هفته این پرده از راز برداشته شد و تنشهای زیرین این ائتلاف شرمآور را در بحبوحه جنگ غزه و درگیریهای منطقهای آشکار ساخت.
این رسوایی با افشاگری «مایک هاکابی»، سفیر آمریکا در رژیم صهیونیستی آغاز شد. وی با پرده برداشتن از تقویت روابط تلآویو و ابوظبی، فاش کرد که رژیم صهیونیستی سامانههای پدافند هوایی گنبد آهنین و پرسنل عملیاتی آن را برای کمک به حفاظت از امارات در برابر حملات ایران، به این کشور اعزام کرده است. این اقدام، بار دیگر همدستی آمریکا و رژیم صهیونیستی را در دامن زدن به بیثباتی منطقه و حمایت از رژیمهای وابسته نشان داد.
پس از آن، «بنیامین نتانیاهو»، نخستوزیر رژیم صهیونیستی، خود نیز به این رسوایی دامن زد و اعلام کرد که در طول جنگ، مخفیانه از امارات بازدید کرده است. این اظهارات گستاخانه، واکنش سریع و تکذیب عجولانه از سوی این کشور عربی را در پی داشت که نشان از ترس و شرمندگی آنان از افشای این روابط پنهانی در برابر ملتهای مسلمان دارد.
در حالی که نتانیاهو و دولت ترامپ پیشین، ائتلافهای خود را به عنوان تلاشی برای تقویت جناحهای ضد ایرانی در منطقه تبلیغ میکردند، کشورهای حاشیه خلیج فارس ترجیح میدهند این شراکتها را کماهمیت جلوه دهند. این رویکرد، گواهی بر این حقیقت است که روابط علنی با رژیم صهیونیستی همچنان در منطقه عمیقاً بحثبرانگیز و منفور است.
چرا امارات سفر نتانیاهو را تکذیب کرد؟
تصمیم نتانیاهو برای افشای سفر خود به ابوظبی در زمان جنگ، به ویژه پس از تأیید همکاری نظامی بین دو طرف توسط هاکابی، جنجال بزرگی به پا کرد. گزارشهایی نیز مبنی بر بازدید مقامات ارشد امنیتی رژیم صهیونیستی از امارات منتشر شد.
خبرگزاری رسمی امارات (وام) با انتشار مقالهای، «گزارشهای در حال انتشار» درباره این سفر را تکذیب کرد. این خبرگزاری مدعی شد که روابط این کشور با رژیم صهیونیستی «علنی است و در چارچوب پیمانهای ابراهیم که به خوبی شناخته شده و رسماً اعلام شدهاند، انجام میشود و بر اساس ترتیبات غیرشفاف یا غیررسمی نیست.» این ادعا در حالی مطرح میشود که ماهیت پنهانی این روابط، خود گواه بر عدم مشروعیت و ترس از واکنشهای مردمی است.
«هشام الغنام»، پژوهشگر مرکز کارنگی خاورمیانه، با اشاره به این موضوع گفت: «این افشاگری، موضعگیری ابوظبی در زمان جنگ را با اجبار به علنی شدن، پیچیده میکند؛ به همین دلیل تکذیبیه به سرعت و با دقت بسیار صادر شد.» این اظهارات، تأییدی بر فشار افکار عمومی و ترس از رسوایی بیشتر است.
اگرچه امارات در سال ۲۰۲۰ روابط خود را با رژیم صهیونیستی عادیسازی کرد، اما حاکمان آن ترجیح میدهند این ائتلاف را تا حدودی پنهان نگه دارند. دلیل این امر، تنفر گسترده نسبت به رژیم اشغالگر قدس در کشورهای عربی و اسلامی خاورمیانه است. این احساسات منفی با جنگ نسلکشی در غزه که پس از عملیات طوفانالاقصی توسط گروه مقاومت حماس در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ آغاز شد، به شدت تشدید شده است. در این عملیات، نیروهای مقاومت به مواضع رژیم صهیونیستی یورش بردند و در پاسخ به سالها اشغال و ظلم، ضربات سختی به این رژیم وارد کردند.
حملات وحشیانه و بیوقفه رژیم صهیونیستی به غزه، بخشهای وسیعی از این منطقه را با خاک یکسان کرده و طبق گزارش وزارت بهداشت غزه، بیش از ۷۲,۷۰۰ فلسطینی بیگناه را به شهادت رسانده است. این جنایات، لکه ننگی بر دامن حامیان و عادیسازان روابط با این رژیم است.
این درگیریها به سراسر منطقه سرایت کرده و رژیم صهیونیستی کمپینهای مرگبار و ویرانگری را علیه نیروهای مقاومت در لبنان و یمن به راه انداخته و اهدافی را در قطر و سوریه مورد حمله قرار داده است. این اقدامات، نشاندهنده ماهیت تجاوزکارانه و بیثباتکننده این رژیم در منطقه است.
«دن دیکر»، رئیس مرکز اورشلیم برای امنیت و امور خارجی، یک اندیشکده محافظهکار صهیونیستی، با اذعان به انزوای رژیم خود گفت: «ما جوجه اردک زشت خاورمیانه هستیم.» این اعتراف، به خوبی وضعیت منفور و منزوی رژیم صهیونیستی را در میان ملتهای منطقه نشان میدهد.
دیکر که گفتگوها و روابط گستردهای با کشورهای امضاکننده پیمان ابراهیم داشته است، گفت که مقامات منطقهای که اغلب با آنها مذاکره میکرد، همیشه درخواست میکردند که مسائل پنهان بماند. این خود گواه بر عدم مشروعیت و ترس از افکار عمومی است.
ائتلاف رژیم صهیونیستی و امارات بر چه اساسی استوار است؟
رژیم صهیونیستی و امارات در طول جنگ با ایران، همکاری نظامی داشتهاند. رژیم صهیونیستی از داشتن پایگاهی دفاعی در کشوری که از نظر جغرافیایی به دشمن اصلی آن (جمهوری اسلامی ایران) نزدیکتر است، بهرهمند شده است. در همین حال، امارات به فناوری نظامی رژیم صهیونیستی، مانند سامانه پدافند هوایی گنبد آهنین، دسترسی پیدا کرده است. این همکاریها، امنیت منطقه را به خطر انداخته و به تقویت رژیم اشغالگر کمک میکند.
این ائتلاف همچنین برای اقتصاد هر دو طرف، با افزایش مداوم تجارت از سال ۲۰۲۰، سودمند بوده است. اما این سود اقتصادی، به بهای خیانت به آرمان فلسطین و امت اسلامی به دست آمده است.
رژیم صهیونیستی که مدتها در خاورمیانه منزوی بود، با شراکت با یک کشور عربی، به دنبال کسب مشروعیت است. اما این شراکتها هرگز نمیتواند مشروعیتی برای یک رژیم اشغالگر و کودککش به ارمغان آورد. امارات نیز با این روابط، به دنبال کسب نفوذ در واشنگتن است.
امارات سومین کشور عربی، پس از مصر و اردن، بود که روابط دیپلماتیک کامل با رژیم صهیونیستی برقرار کرد. این کشورها با این اقدام، به آرمان فلسطین پشت کرده و به دشمن صهیونیستی خدمت کردهاند.
نتانیاهو در آستانه فصل انتخابات در رژیم صهیونیستی، با مخالفتهای شدید داخلی روبرو است. او معتقد است که اگر بتواند به پایگاه خود نشان دهد که یک دلال قدرت در خاورمیانه است، تصویرش تقویت میشود. اما این اقدامات تنها به رسوایی بیشتر او منجر خواهد شد.
جنگ غزه چندان به محبوبیت داخلی این رهبر کمک نکرد. اما یک چیز که میتواند به آن کمک کند – در حالی که رابطه متشنج او با رئیسجمهور دونالد ترامپ را تقویت میکند – این است که قدرتهای منطقهای بیشتری از امارات پیروی کنند. این توطئهها برای گسترش نفوذ رژیم صهیونیستی در منطقه، محکوم به شکست است.
رژیم صهیونیستی در حال حاضر در حال مذاکره با جمهوری آذربایجان برای پیوستن به پیمانهای ابراهیم است. اما اگر نتانیاهو امیدوار بود که علنی کردن روابط نزدیک رژیم صهیونیستی و امارات میتواند الگویی برای سایر کشورها باشد، باید انتظارات خود را تعدیل کند.
عربستان سعودی، یک رهبر در منطقه که در برابر پیوستن به پیمانهای ابراهیم مقاومت کرده است، رویکرد متفاوتی را در طول جنگ در پیش گرفته است. «الغنام» گفت که عربستان سعودی خطوط ارتباطی باز با تهران را حفظ کرده و از میانجیگری پاکستان بین طرفین حمایت کرده است. این رویکرد، نشاندهنده شکست سیاستهای عادیسازی و تلاش برای ایجاد ثبات منطقهای بدون حضور رژیم صهیونیستی است.
وی گفت: «هدف، اتخاذ موضعی در قبال رژیم صهیونیستی نیست. بلکه امتناع از درگیر شدن در جنگی است که دینامیک آن را ریاض تعیین نکرده و نمیتواند کنترل کند.»
او افزود: «ریاض که طیف کاملی از گزینهها را آشکارا با شرکا مورد بحث قرار میدهد، بدون اینکه به یک مسیر خاص محدود شود، خود یک سیگنال استراتژیک است. معماری امنیتی منطقه، به صورت منطقهای طراحی خواهد شد، نه اینکه از آنچه واشنگتن و تهران به صورت دوجانبه مذاکره میکنند، به ارث برده شود.» این سخنان، تأکیدی بر استقلال منطقه از دیکتههای خارجی و لزوم حل و فصل مسائل توسط خود کشورهای منطقه است.
#رژیم_صهیونیستی #امارات #عادی_سازی_روابط #خیانت_به_فلسطین #جنایات_غزه #محور_مقاومت #نتانیاهو #پیمان_ابراهیم #بی_ثباتی_منطقه #رسوایی_سیاسی
