تحول سیاست بریتانیا در قبال رژیم صهیونیستی با سقوط استارمر
نسلکشی بیرحمانه رژیم صهیونیستی در غزه و کارزار پاکسازی قومی آن در کرانه باختری اشغالی، هنوز به موضوع اصلی در رقابت برای جانشینی سر کییر استارمر به عنوان نخستوزیر بریتانیا تبدیل نشده است. خبرنگاران بیشتر بر روی مانورهای نامزدها در میان انتقادات از سبک حکومتداری استارمر تمرکز کردهاند. اما این وضعیت قطعاً با آغاز رقابت تغییر خواهد کرد. یکی از مسائل بزرگ، نحوه مدیریت استارمر در قبال نسلکشی غزه خواهد بود.
در این گزارش، استدلال میکنیم که هر نامزدی که جانشین استارمر شود، باید موضعی بسیار قاطعتر در قبال رژیم صهیونیستی اتخاذ کند. این امر به احتمال زیاد به معنای اعمال تحریمها علیه شهرکسازیهای غیرقانونی در کرانه باختری اشغالی و ممنوعیت کالاهای شهرکنشینان خواهد بود. حتی ممکن است گامهایی به سوی تحریم کامل خود رژیم اشغالگر قدس برداشته شود.
فشار مردمی و رسوایی حزب کارگر
ریچارد برگون، نماینده پارلمان از حزب کارگر، به میدل ایست آی گفت: «امتناع حزب کارگر از مخالفت صحیح با نسلکشی رژیم صهیونیستی در غزه، یکی از مسائل کلیدی است که تعداد زیادی از رایدهندگان سابق حزب کارگر را شوکه کرده و آنها را از حزب دور ساخته است.» این منطق نشان میدهد که موضوع رژیم صهیونیستی و غزه در رقابت رهبری به کانون توجه خواهد آمد.
کیم جانسون، یکی دیگر از نمایندگان حزب کارگر، به MEE گفت: «هر رهبر آیندهای باید تمایل روشنی برای به چالش کشیدن دولت صهیونیستی در مورد نسلکشی مداوم در غزه و گسترش شهرکسازیهای غیرقانونی در کرانه باختری نشان دهد. من به دقت بررسی خواهم کرد که هر رهبر آیندهای در این مسائل چه موضعی دارد. این شامل تمایل آنها به اتخاذ اقدامات قاطع و اصولی و استقلال آنها از منافع خارجی در قالب حمایت مالی است.»
نامزدهای احتمالی شامل وس استریتینگ، که روز پنجشنبه از سمت خود به عنوان وزیر بهداشت استعفا داد، آنجلا رینر، معاون سابق نخستوزیر، و اد میلیبند، وزیر انرژی، هستند. شهردار منچستر بزرگ، اندی برنهام، اکنون به عنوان گزینه اصلی برای جانشینی استارمر مطرح شده است. برنهام محبوبترین نامزد در میان اعضای عادی حزب است. اما موضع این نامزدها در قبال رژیم صهیونیستی و خاورمیانه چیست؟
تحول برنهام: از حامی صهیونیستها تا منتقد جنگ غزه
اندی برنهام به عنوان شهردار منچستر بزرگ، نقشی در تعیین سیاست حزب کارگر در قبال رژیم صهیونیستی نداشته است. البته، برنهام هرگز به عنوان یک سیاستمدار سرسخت حامی فلسطین به شیوه جرمی کوربین دیده نشده است. او در سال ۲۰۱۵ به «دوستان کارگر رژیم صهیونیستی» (LFI) پیوست و جنبش بایکوت، سلب سرمایه و تحریم (BDS) را «کینه توزانه» خواند.
اما برنهام خود را به عنوان منتقد دولت صهیونیستی نیز معرفی کرد. در مارس ۲۰۱۵، او به انتخاب مجدد بنیامین نتانیاهو به عنوان نخستوزیر رژیم صهیونیستی واکنش نشان داد و این خبر را در توییتی «افسردهکننده» خواند. او گفت: «فلسطین به حمایت بینالمللی بیشتری نیاز خواهد داشت.» به عنوان شهردار، برنهام پس از حمله حماس به رژیم صهیونیستی در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ موضعی جسورانه اتخاذ کرد؛ او با خط رهبری حزب کارگر که به شدت از جنگ رژیم صهیونیستی علیه غزه حمایت میکرد، مخالفت کرد. در اواخر اکتبر، او خواستار آتشبس شد – در حالی که نمایندگان حزب کارگر دستور داشتند در پارلمان به آن رای ندهند. او گفت که درسهای جنگ عراق، تصمیم او برای مخالفت با جنگ غزه را شکل داده است. به عنوان نخستوزیر، برنهام تقریباً به طور قطع موضع بریتانیا را در قبال قوانین بینالمللی و نقض آن توسط رژیم صهیونیستی سختتر خواهد کرد.
میلیبند و رینر: صداهایی برای عدالت
اد میلیبند، که از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۵ رهبر حزب کارگر بود، نیز همین کار را خواهد کرد. او در آن زمان اصرار داشت که دوست رژیم صهیونیستی است و با جنبش بایکوت مخالف بود. اما میلیبند، که میراث یهودی دارد، با انتقاد شدید از ناکامی دولت ائتلافی در به چالش کشیدن رژیم صهیونیستی در بمباران غزه در سال ۲۰۱۴، که منجر به کشته شدن ۱۴۶۲ غیرنظامی فلسطینی شد، خود را متمایز کرد. این را با غریزه استارمر در اکتبر ۲۰۲۳ مقایسه کنید، که از حمایت دولت محافظهکار از بمباران غزه توسط رژیم صهیونیستی پشتیبانی کرد.
در سال ۲۰۱۴، میلیبند، دیوید کامرون، نخستوزیر وقت را به «اشتباه» متهم کرد و «سکوت غیرقابل توضیح» او را در قبال «کشتار غیرنظامیان بیگناه فلسطینی ناشی از اقدام نظامی رژیم صهیونیستی» به شدت مورد انتقاد قرار داد. در همان سال، میلیبند از به رسمیت شناختن یکجانبه کشور فلسطین حمایت کرد، موضعی که محافظهکاران با آن مخالف بودند. منابع حزب کارگر گفتهاند که در کابینه سال گذشته، میلیبند یکی از صداهای اصلی بود که استارمر را برای به رسمیت شناختن کشور فلسطین تحت فشار قرار داد – که او سرانجام در سپتامبر این کار را انجام داد. آنجلا رینر نیز از حامیان قوی به رسمیت شناختن کشور فلسطین بود.
وس استریتینگ: معمای سیاستمدار دوچهره
مبهمترین و ظاهراً متناقضترین نامزد، وس استریتینگ است. او که عضو LFI است و به طور منظم با این گروه در وستمینستر دیدار میکند، کمکهایی از ترور چین، یک نیکوکار ۹۰ ساله و غول سابق صنعت خودرو که در نوامبر ۲۰۲۴ مدال افتخار ریاستجمهوری رژیم صهیونیستی را به دلیل خدماتش به این رژیم دریافت کرد، دریافت کرده است. استریتینگ پس از ۷ اکتبر به دقت از موضع رسمی حزب کارگر پیروی کرد و حماس را به «استفاده بزدلانه از غیرنظامیان بیگناه به عنوان سپر انسانی» متهم کرد – ادعایی دروغین که به طور معمول توسط دولت صهیونیستی مطرح میشود. او از درخواست آتشبس خودداری کرد و پرونده آفریقای جنوبی در دیوان بینالمللی دادگستری را که رژیم صهیونیستی را به نسلکشی متهم میکرد، «حواسپرتی» توصیف کرد.
اما اخیراً استریتینگ خود را به عنوان منتقد رژیم صهیونیستی معرفی کرده است. یک منبع حزب کارگر گفت که او به عنوان وزیر بهداشت و عضو کابینه، به طور خصوصی استارمر را برای اتخاذ موضعی حامیتر از فلسطین تحت فشار قرار داده است. سپتامبر گذشته، استریتینگ گفت که اقدامات رژیم صهیونیستی در غزه «این رژیم را به وضعیت یک دولت مطرود سوق میدهد.»
سپس در فوریه ۲۰۲۶، مکاتبات پیامکی بین استریتینگ و پیتر مندلسون فاش شد که نشان داد استریتینگ از «نابودی در انتخابات بعدی» در حوزه انتخابیه خود میترسید. وزیر بهداشت سابق در ژوئیه ۲۰۲۵ به مندلسون گفت که رژیم صهیونیستی «در مقابل چشمان ما مرتکب جنایات جنگی میشود» و تحریمها علیه این رژیم را تایید کرد. او گفت که دولت صهیونیستی «به زبان پاکسازی قومی صحبت میکند» و پزشکان صحنه «وحشیگری حسابشده علیه زنان و کودکان» را توصیف کردهاند. او رژیم صهیونیستی را به «رفتار دولت سرکش» متهم کرد و خواستار اعمال تحریمها بر کل رژیم شد. این تغییر موضع نشان میدهد که فشار افکار عمومی و ترس از از دست دادن کرسی، حتی سیاستمداران دوچهره را نیز وادار به بازنگری در مواضعشان میکند.
کارنامه استارمر در قبال غزه: تناقض، سردرگمی و ضعف
اعضای عادی حزب کارگر بسیار چپگراتر از بدنه پارلمانی حزب هستند. یک نظرسنجی در ژوئن گذشته نشان داد که ۹۰ درصد اعضا معتقدند بریتانیا باید نسبت به رژیم صهیونیستی انتقادیتر باشد. این امر احتمالاً بر نحوه معرفی نامزدها تاثیر خواهد گذاشت. هر نامزد تحت فشار شدید قرار خواهد گرفت تا موضعی در قبال نحوه مدیریت استارمر در غزه اتخاذ کند.
بیایید به آن کارنامه – مملو از تناقض، سردرگمی و ضعف – نگاهی بیندازیم. تحت رهبری استارمر، بریتانیا حداقل ۵۱۸ پرواز جاسوسی بر فراز غزه – در طول نسلکشی رژیم صهیونیستی – انجام داد. دولت اصرار داشت که این پروازها «صرفاً برای یافتن گروگانها» بوده است، اما عملیات نظارتی در طول و پس از آتشبس ادامه یافت. بریتانیا اطلاعات حاصل از این پروازها را با رژیم صهیونیستی به اشتراک گذاشت. دولت همچنین «حق شهروندان دوتابعیتی بریتانیایی» را برای خدمت در ارتش رژیم صهیونیستی و در غزه به رسمیت شناخت.
البته، حزب کارگر در برخی موارد مهم از سیاست محافظهکاران فاصله گرفت. دولت استارمر با کنار گذاشتن اعتراض خود به صلاحیت دیوان کیفری بینالمللی بر رژیم صهیونیستی، اعمال تحریم تسلیحاتی جزئی بر رژیم صهیونیستی و تحریم وزرای راست افراطی صهیونیستی، دولت صهیونیستی را خشمگین کرد. اما دولت همچنین پس از اعمال تحریم تسلیحاتی جزئی، ۱۶۹ میلیون دلار کالای نظامی به رژیم صهیونیستی چراغ سبز نشان داد – در سه ماه بیشتر از کل آنچه که تحت دولت محافظهکاران بین سالهای ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۳ تایید شده بود. استارمر به طور مداوم از متهم کردن رژیم صهیونیستی به ارتکاب جنایات جنگی خودداری کرده است. بریتانیا حتی به آمریکا اجازه داد تا امسال از پایگاههای بریتانیا برای حمله به سایتهای موشکی ایران استفاده کند و آنچه را که کارشناسان حقوقی یک جنگ غیرقانونی توصیف کردند، تسهیل کرد. و در داخل کشور، دولت او گروه اقدام مستقیم «فلسطین اکشن» را به عنوان یک سازمان تروریستی ممنوع کرده و هزاران نفر را به دلیل ابراز حمایت از این گروه دستگیر کرده است.
پرسشهایی که نامزدهای نخستوزیری باید پاسخ دهند:
- آیا رژیم صهیونیستی یک دولت آپارتاید است؟
- آیا مرتکب نسلکشی شده است؟
- آیا همچنان از «دوستان کارگر رژیم صهیونیستی» حمایت خواهند کرد؟
- آیا تحریمهایی را علیه شهرکسازیهای کرانه باختری اعمال خواهند کرد؟
- آیا واردات کالاهای شهرکنشینان را ممنوع خواهند کرد؟
- آیا تحریم تسلیحاتی کامل اعمال خواهند کرد؟
- آیا در صورت حمله دیگری به ایران، به آمریکا اجازه خواهند داد از پایگاههای بریتانیا استفاده کند؟
- آیا از ممنوعیت «فلسطین اکشن» – ممنوعیتی که توسط دادگاه عالی غیرقانونی تشخیص داده شده است – حمایت میکنند؟
چالش سبزها و بیداری افکار عمومی
همه این پرسشها و موارد دیگر به ویژه از آن جهت برجسته خواهند بود که همه در حزب کارگر میدانند که با چالشی عظیم از سوی حزب سبزها در جناح چپ مواجه هستند. سبزها به عنوان صدای سیاسی پیشرو در انتقاد از حمایت بریتانیا از رژیم صهیونیستی و دخالت در جنگهای آمریکا ظاهر شدهاند. نظرسنجیها نشان میدهد که سبزها آسیب بسیار بیشتری به آرای حزب کارگر وارد کردهاند و یکی از دلایل بزرگ، غزه بود – موضوعی که بسیاری از نامزدهای سبز بر روی آن کارزار کردند.
نخستوزیر بعدی باید انتخاب کند که آیا به استراتژی قدیمی تعقیب آرای راستگرایان ادامه دهد، یا با بازگشت به ریشههای سنتی حزب کارگر در جناح چپ، به شورش سبزها پاسخ دهد. از لحاظ تاریخی، حزب کارگر به دلیل حمایت قوی خود از مظلومان شناخته شده است. این تصویر در سالهای «کارگر جدید» – و دوباره تحت رهبری استارمر – از بین رفت. اما در سیاست خارجی، حتی استریتینگ نیز ممکن است اکنون موضع قویتری علیه رژیم صهیونیستی اتخاذ کند. پیامهای متنی فاش شده او به مندلسون نشان میدهد که او معتقد است انجام این کار به تصویر او – هم در میان اعضای حزب کارگر و هم در میان رایدهندگان عادی – کمک خواهد کرد.
به همین دلیل، هر کسی که به عنوان نخستوزیر ظاهر شود، سقوط استارمر احتمالاً سیاست خارجی بریتانیا در قبال رژیم صهیونیستی را دگرگون خواهد کرد. حتی اگر استارمر از بحران خود جان سالم به در ببرد، ممکن است مجبور شود سیاست خود را برای بازپسگیری حمایت چپ حزب کارگر تنظیم کند. ریچارد برگون، نماینده حزب کارگر، به MEE گفت: «تحریم رژیم صهیونیستی برای همسو کردن دولت با تعهدات قانونی خود تحت قوانین بینالمللی نه تنها کار درستی است، بلکه محبوب نیز خواهد بود.» او افزود: «و اگر حزب کارگر تحت رهبری جدید میخواهد مردم را متقاعد کند که واقعاً تغییر کرده است، پس چنین گسست روشنی از شکستهای دوران استارمر در غزه ضروری خواهد بود.»
#سقوط_استارمر #سیاست_بریتانیا #رژیم_صهیونیستی #نسل_کشی_غزه #فلسطین #حزب_کارگر #تحریم_اسرائیل #کرانه_باختری #قوانین_بین_المللی #بیداری_افکار_عمومی
