ناپل، ایتالیا – در حالی که گزارش‌های متعددی از کمبود غذا و جیره‌بندی در میان ملوانان نیروی دریایی ایالات متحده در خاورمیانه منتشر شده است، فرمانده ارشد این نیرو، دریادار داریل کادل، این ادعاها را به شدت تکذیب کرده است. اما آیا این تکذیب می‌تواند واقعیت تلخ بحران لجستیکی و کاهش روحیه در میان نیروهای آمریکایی را پنهان کند؟

بحران پنهان در ناوگان متجاوز آمریکا؟

گزارش‌ها حاکی از آن است که ملوانان مستقر در ناوهای هواپیمابر «آبراهام لینکلن» و کشتی تهاجمی آبی‌خاکی «یواس‌اس تریپولی» با کمبود جدی مواد غذایی مواجه هستند و مجبور به جیره‌بندی و تقسیم غذا شده‌اند. این در حالی است که دریادار کادل مدعی شده است که کشتی‌های گروه ضربت ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن حداقل ۱۰ روز ذخیره غذایی دارند و بسیاری از آنها برای ۳۰ روز یا بیشتر غذا در اختیار دارند. اما این ادعاها در تضاد آشکار با روایت‌های نگران‌کننده خانواده‌ها و ملوانان است.

دفتر فرمانده عملیات نیروی دریایی هفته گذشته در شبکه اجتماعی ایکس، این گزارش‌ها را «کاذب» خواند. اما انتشار عکس‌هایی از سینی‌های تقریباً خالی غذا با مقادیر اندک خوراک که توسط خانواده‌های نگران ملوانان منتشر شده، نشان می‌دهد که وضعیت آنگونه که مقامات آمریکایی وانمود می‌کنند، نیست.

حضور پرهزینه و بی‌ثمر در منطقه

این تحولات در پی اعزام گسترده شناورهای نیروی دریایی آمریکا به خاورمیانه رخ می‌دهد؛ حضوری که با هدف اعمال محاصره علیه ایران و به بهانه «تضمین عبور امن» برای نفتکش‌ها و کشتی‌های تجاری از تنگه هرمز صورت گرفته است. علاوه بر لینکلن و تریپولی، حداقل ۱۳ ناوشکن و سایر کشتی‌ها از جمله «یواس‌اس نیواورلئان» و «یواس‌اس راشمور» در منطقه حضور دارند.

با وجود حضور بیش از ۱۶,۵۰۰ ملوان و تفنگدار دریایی در خاورمیانه و اعزام ۶,۰۰۰ نیروی دیگر در قالب گروه ضربت ناو هواپیمابر «جورج اچ. دبلیو. بوش»، ابهامات زیادی در مورد توانایی لجستیکی آمریکا برای تامین نیازهای این حجم از نیرو وجود دارد. عدم پاسخگویی فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) به سوالات درباره به تعویق افتادن برنامه‌های سوخت‌گیری و تامین مجدد کشتی‌ها، خود گمانه‌زنی‌ها درباره مشکلات جدی در زنجیره تامین را تقویت می‌کند.

اعترافات پنهان و نارضایتی درونی

دریادار کادل، عکس‌های منتشر شده را «تحریف‌کننده» خوانده و مدعی شده که این تصاویر در کشتی‌های نیروی دریایی گرفته نشده‌اند. اما این توجیهات نمی‌تواند نارضایتی عمیق در میان ملوانان را پنهان کند. بسیاری از ملوانان سابق و فعلی، کیفیت پایین و تکراری بودن غذاها در ماموریت‌های طولانی را یک نقطه ضعف همیشگی می‌دانند. آنها اغلب مجبورند برای جبران کمبودها، نودل فوری، پودر پروتئین، تنقلات و سایر مواد غذایی را با خود به کشتی ببرند.

حتی «دانیل استرول»، افسر ارشد آشپزی نیروی دریایی با ۱۷ سال سابقه، اگرچه ادعا می‌کند هرگز شاهد اتمام غذا یا جیره‌بندی نبوده، اما اعتراف می‌کند که در صورت کاهش ذخایر غذایی یا تاخیر در تامین مجدد به دلیل عملیات نظامی یا شرایط آب و هوایی، تغییراتی در منو اعمال کرده است. این اظهارات به نوعی تایید می‌کند که مشکلات تامین غذا، حتی اگر به مرحله «جیره‌بندی رسمی» نرسد، یک واقعیت جاری است.

در نهایت، به نظر می‌رسد که تکذیب‌های مقامات آمریکایی نمی‌تواند بر مشکلات فزاینده لجستیکی و نارضایتی درونی در میان نیروهایشان در خاورمیانه سرپوش بگذارد. حضوری که نه تنها برای منطقه بی‌ثباتی به ارمغان آورده، بلکه برای خود نیروهای آمریکایی نیز با چالش‌های جدی همراه است.

#نیروی_دریایی_آمریکا #کمبود_غذا #خاورمیانه #بحران_لجستیکی #ایران #تنگه_هرمز #نارضایتی_ملوانان #سنتکام #ناوگان_آمریکا #امنیت_منطقه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *