ممنوعیت ورود حسن پیکر و جنک اویگور به بریتانیا؛ سرکوب آزادی بیان در راستای حمایت از رژیم صهیونیستی

در اقدامی که به وضوح نشان‌دهنده استانداردهای دوگانه غرب در قبال آزادی بیان و تأثیر لابی صهیونیستی بر سیاست‌های کشورهای اروپایی است، حسن پیکر، مفسر سیاسی برجسته آمریکایی، پیش از دیدار با زک پولانسکی، رهبر حزب سبز، و جرمی کوربین، رهبر سابق حزب کارگر، از ورود به بریتانیا منع شد.

اتهام واهی “یهودی‌ستیزی”؛ بهانه‌ای برای سرکوب منتقدان اسرائیل

بر اساس گزارش‌ها، وزارت کشور بریتانیا با ادعای واهی اینکه حضور پیکر و جنک اویگور، مجری و خالق برنامه “ترک‌های جوان”، “به نفع منافع عمومی نیست” و می‌تواند “به یهودی‌ستیزی و تنش‌های اجتماعی دامن بزند”، مجوز سفر الکترونیکی آنها را لغو کرده است. این در حالی است که هر دو مفسر به صراحت اعلام کرده‌اند که دلیل اصلی ممنوعیت ورودشان، انتقاد شدید و مستند آنها از جنایات رژیم صهیونیستی در غزه و سیاست‌های اشغالگرانه آن است.

جنک اویگور در واکنش به این تصمیم در شبکه اجتماعی X نوشت: “دولت بریتانیا گفت که اتهام من مبنی بر کنترل دولت آمریکا توسط اسرائیل از طریق کمک‌های مالی به ۹۴ درصد کنگره، اگرچه واقعی است، اما یهودی‌ستیزانه است. نمی‌دانم آیا حقایق به زودی در بریتانیا ممنوع خواهند شد یا خیر.” او افزود: “من به خاطر انتقاد از بریتانیا ممنوع نشدم، بلکه به خاطر انتقاد از اسرائیل ممنوع شدم.” این اظهارات به وضوح نشان‌دهنده تلاش مذبوحانه برای سانسور حقیقت و حمایت بی‌قید و شرط از رژیم اشغالگر قدس است.

واکنش‌های داخلی در بریتانیا؛ محکومیت سرکوب آزادی بیان

این تصمیم سرکوبگرانه با واکنش‌های گسترده‌ای در داخل بریتانیا مواجه شده است:

• زک پولانسکی، رهبر حزب سبز، ضمن محکوم کردن این اقدام، آن را “هشداری روشن” درباره مسیر خطرناکی دانست که بریتانیا در آن گام برمی‌دارد و خواستار توضیح شابانا محمود، وزیر کشور، شد. او تأکید کرد: “یک دولت کارگری [در بریتانیا] هر کاری ممکن است انجام می‌دهد تا انتقاد از دولت اسرائیل را ساکت کند.”
• جرمی کوربین، رهبر پارلمانی حزب چپ‌گرای “حزب شما” و یکی از برجسته‌ترین سیاستمداران بریتانیا، این ممنوعیت را “تصمیمی پوچ و بزدلانه از سوی یک دولت فزاینده مستبد” خواند و افزود: “بیایید این را همان چیزی بنامیم که هست: حمله‌ای به آزادی انتقاد از اسرائیل و همچنین همدستی دولت بریتانیا در نسل‌کشی.”
• آروا الرئیس، رئیس اتحادیه آکسفورد، نیز این تصمیم را “بسیار نگران‌کننده” خواند و بر دفاع از آزادی بیان و حق سخنرانان دعوت شده برای ابراز عقایدشان، صرف‌نظر از دیدگاه سیاسی، تأکید کرد.

بریتانیا؛ از پناهگاه آزادی‌خواهان تا سرکوب‌گر منتقدان

این رویداد در حالی رخ می‌دهد که بریتانیا در گذشته به عنوان پناهگاهی برای متفکران و آزادی‌خواهان بزرگی چون کارل مارکس، جوزپه ماتزینی، الکساندر هرتسن و ویکتور هوگو شناخته می‌شد. اما امروز، به گفته آرون باستانی، مفسر سیاسی بریتانیایی، “بریتانیا در سال ۲۰۲۶ به یوتیوبرها و استریمرهای آمریکایی اجازه ورود نمی‌دهد، زیرا آنها از اسرائیل انتقاد کرده‌اند.” این تغییر رویکرد، زنگ خطری جدی برای وضعیت آزادی‌های مدنی و سیاسی در این کشور است و نفوذ لابی‌های صهیونیستی را بیش از پیش آشکار می‌سازد.

در نهایت، این ممنوعیت‌ها نه تنها آزادی بیان را هدف قرار داده، بلکه نشان‌دهنده همدستی آشکار دولت بریتانیا با جنایات رژیم صهیونیستی و تلاش برای سرپوش گذاشتن بر حقیقت است. جامعه جهانی باید در برابر این اقدامات سرکوبگرانه ایستادگی کند و اجازه ندهد که صدای حق‌طلبی و عدالت‌خواهی خاموش شود.