جنگ افروزی‌های رژیم اشغالگر قدس در منطقه غرب آسیا، دو ستون اصلی اشتغال در هند را تحت فشار شدیدی قرار داده است. این درگیری‌ها، کارگران هندی مستقر در کشورهای حاشیه خلیج فارس را مجبور به بازگشت به خانه کرده و تقاضا برای صادرات محصولات تولیدی این کشور، از کالاهای چرمی گرفته تا ظروف شیشه‌ای، را به شدت کاهش داده است.

برای دهه‌ها، کار در منطقه و تقاضای جهانی برای تولیدات پرکار در بخش‌هایی مانند کفش و پوشاک، درآمدی پایدار و در برخی موارد سودآور را برای نسلی از هندی‌ها فراهم کرده بود. اما اکنون، این درگیری‌های خارجی که ریشه در تجاوزات صهیونیستی دارد، ضربه‌ای دوگانه به اقتصاد هند وارد کرده است. کارگران مهاجر بازگشته به هند، در شهرهای خود قادر به یافتن مشاغلی با دستمزد مشابه نیستند که این امر، خطر ناآرامی‌های اجتماعی را با افزایش بیکاری تشدید می‌کند.

محمد قریشی تا ژانویه گذشته در یک جواهرفروشی در عربستان سعودی کار می‌کرد و ماهانه حدود ۳۰ هزار روپیه (۳۱۱ دلار) درآمد داشت؛ درآمدی که برای ساختن خانه‌ای کوچک و کمک به هزینه عروسی خواهرش کافی بود. اما اکنون، این مرد ۳۲ ساله پس از آنکه تشدید تنش‌ها و ناامنی‌های ناشی از اقدامات خصمانه در منطقه، برنامه‌های او برای بازگشت به غرب آسیا را مختل کرد، تنها یک سوم آن مبلغ را در چای‌فروشی پسرعموهایش در شهر کانپور هند به دست می‌آورد. او اکنون با مادر و خواهر بزرگترش زندگی می‌کند و منتظر فرصتی است تا دوباره به کار در کشورهای حاشیه خلیج فارس بازگردد.

قریشی در حالی که کنار پسرعموهایش ایستاده بود و مشتریان برای نوشیدن چای جمع شده بودند، گفت: «زندگی در عربستان راحت بود و پول خوبی داشت.» او افزود: «زندگی اینجا دشوار است. دعا می‌کنم جنگ زودتر تمام شود تا بتوانیم برگردیم.»

با وجود اینکه اقتصاد هند همچنان با نرخ نزدیک به ۷ درصد در حال رشد است و بیکاری شهری در ۶.۶ درصد قرار دارد، اقتصاددانان و کارفرمایان نسبت به استخدام ضعیف، رشد کند دستمزدها و بدتر شدن کیفیت مشاغل برای ۶ تا ۷ میلیون جوان هندی که سالانه وارد بازار کار می‌شوند، هشدار می‌دهند. آنها هشدار می‌دهند که اگر به این فشارها رسیدگی نشود، می‌تواند به مصرف آسیب رسانده و ناآرامی‌هایی شبیه به اعتراضات ماه گذشته در شمال هند را دامن بزند.

این فشارها در قطب‌های صنعتی مانند کانپور در اوتار پرادش، پرجمعیت‌ترین ایالت هند، به وضوح قابل مشاهده است. تاج علم، صاحب کارخانه چرم «کینگز اینترنشنال» که زین و یراق به خارج از کشور و کالاهای ورزشی به دکاتلون عرضه می‌کند، گفت که درگیری‌های منطقه غرب آسیا، هزینه‌های سوخت، گاز، لجستیک و حمل و نقل را افزایش داده و سود را در زمانی که تقاضا رو به کاهش است، فشرده‌تر کرده است. علم اظهار داشت که کارخانه‌اش که قادر به فرآوری ۲۰۰ پوست در روز است و زمانی بیش از ۵۰۰ کارگر داشت، اکنون با حدود نیمی از ظرفیت و نیمی از نیروی کار خود فعالیت می‌کند و انگیزه کمی برای گسترش یا استخدام باقی گذاشته است. او گفت: «چشم‌انداز تا زمانی که وضعیت تنگه هرمز با ثبات نشود، تیره و تار خواهد ماند.» وی افزود: «چرا باید سرمایه‌گذاری کرد وقتی آینده نامشخص به نظر می‌رسد؟»

به گفته مختارالامین، نایب رئیس شورای صادرات چرم، کانپور تقریباً یک چهارم از ۶ میلیارد دلار صادرات سالانه چرم هند را تشکیل می‌دهد و به طور مستقیم یا غیرمستقیم حدود ۵۰۰ هزار نفر را به کار گرفته است. او گفت که کسب‌وکارهای این بخش همچنان در مورد استخدام و سرمایه‌گذاری محتاط هستند، حتی در حالی که تلاش می‌کنند کارگران را حفظ کرده و از تعدیل نیرو جلوگیری کنند.

تهدید مشاغل در کشورهای حاشیه خلیج فارس

از نزدیک به ۱۹ میلیون هندی که در خارج از کشور کار می‌کنند، حدود ۹ میلیون نفر در کشورهای حاشیه خلیج فارس هستند. برآوردهای بانک جهانی نشان می‌دهد که رشد اقتصادی در منطقه خلیج فارس از ۴.۴ درصد در سال ۲۰۲۵ به ۱.۳ درصد در سال ۲۰۲۶ کاهش خواهد یافت که این امر مشاغل را در معرض خطر قرار می‌دهد. کارفرمایان می‌گویند که استخدام از زمان حملات آمریکا و رژیم صهیونیستی به منطقه و تشدید بی‌ثباتی‌ها، نامطمئن‌تر شده است؛ به طوری که کارفرمایان استخدام را به تعویق انداخته و خانواده‌ها نیز در پرداخت هزینه‌های مهاجرت مردد هستند.

گوتام باتناگار، کارفرمای شرکت «حیات پلیسمنت سرویسز» در کانپور، گفت که فرصت‌های شغلی در داخل و خارج از کشور از بین رفته است. او اظهار داشت: «قبلاً، ما هر ماه پنج تا ۱۰ نامزد را استخدام می‌کردیم. اکنون اگر بتوانیم حتی یک یا دو نفر را استخدام کنیم، خوش‌شانس هستیم.» هیچ آمار رسمی در مورد تعداد کارگران هندی که کشورهای حاشیه خلیج فارس را ترک کرده‌اند، وجود ندارد. با این حال، یک مقام وزارت خارجه ماه گذشته به خبرنگاران گفت که حدود ۱.۱ میلیون هندی، شامل مسافران، کارگران و سایر مسافران، بین آغاز درگیری‌ها در ۲۸ فوریه و پایان آوریل از منطقه بازگشته‌اند. این وزارتخانه به پرسش‌های بعدی پاسخ نداد.

عدم قطعیت در سراسر ایالت کرالای جنوبی نیز موج می‌زند، جایی که حواله‌های ارسالی از کشورهای حاشیه خلیج فارس مدت‌هاست اقتصاد محلی را شکل داده است. توماس چریان ۵۰ ساله، ۱۸ سال برای یک شرکت ساختمانی در عربستان سعودی کار کرد و سپس در دسامبر برای مرخصی به خانه بازگشت. قرار بود در ماه مارس بازگردد، اما شرکت پروژه خود را متوقف کرد و حدود ۶۰۰ کارگر هندی را اخراج کرد. او گفت که اگر تا پایان ژوئن نتواند بازگردد، ویزایش منقضی خواهد شد.

آجیت کولاسری، مدیر عامل NORKA Roots، آژانسی وابسته به دپارتمان امور کرالی‌های غیرمقیم این ایالت، گفت: «تاکنون بازگشت گسترده‌ای صورت نگرفته است.» او افزود: «اما اگر درگیری ادامه یابد، فشار مالی در اقتصادهای کشورهای حاشیه خلیج فارس می‌تواند منجر به بازگشت گسترده کارگران شود و فشار بیشتری بر بازار کار از قبل تحت فشار کرالا وارد کند.»

حواله‌های ارسالی از هندی‌های خارج از کشور در آوریل-دسامبر ۲۰۲۵ به ۱۰۲.۵ میلیارد دلار رسید که نسبت به ۹۲.۴ میلیارد دلار در سال قبل افزایش یافته بود. داده‌های ژانویه-مارس هنوز منتشر نشده است. بانک مرکزی هند به پرسش‌ها در مورد تأثیر تشدید تنش‌ها در منطقه بر حواله‌ها پاسخ نداد.

فشارهای متعدد بر بازار کار

برای دولت نارندرا مودی، نخست‌وزیر هند، خطرات فراتر از اقتصاد است. هند نزدیک به ۴۰۰ میلیون نفر در سنین ۱۵ تا ۲۹ سال دارد و ایجاد مشاغل غیرکشاورزی برای آنها با وجود رشد سریع، یکی از بزرگترین چالش‌های این کشور باقی مانده است.

ک. ای. راغوناتان، رئیس ملی انجمن کارآفرینان هند، گفت: «این فقط یک کندی چرخه‌ای نیست.» او افزود: «هوش مصنوعی، تجارت جهانی ضعیف و شرایط مهاجرت سخت‌تر، مسیرهای سنتی اشتغال در بخش‌های تولید، فناوری اطلاعات و نیروی کار خارج از کشور را محدود می‌کنند.»

نرخ بیکاری هند در آوریل به ۵.۲ درصد از ۴.۹ درصد در فوریه افزایش یافت، اما بیکاری جوانان شهری با نزدیک به ۱۴ درصد بسیار بالاتر است. اقتصاددانان همچنین به اشتغال ناقص پایدار اشاره می‌کنند، به طوری که بسیاری از جوانان تحصیل‌کرده در مشاغل کم‌درآمد یا ناامن که با مهارت‌هایشان مطابقت ندارد، گرفتار شده‌اند.

رام سینگ، اقتصاددان در موسسه دولتی تجارت خارجی هند، گفت که چشم‌انداز ضعیف‌تر مشاغل در کشورهای حاشیه خلیج فارس، عدم قطعیت صادرات و افزایش هزینه‌ها احتمالاً استخدام جدید در بخش‌های تولید، لجستیک و مرتبط با تجارت را کند خواهد کرد. او اظهار داشت: «نگرانی بزرگتر، رشد ضعیف دستمزدها، به ویژه در مشاغل کم‌مهارت و کارهای روتین اداری است که در برابر اتوماسیون هوش مصنوعی آسیب‌پذیر هستند.» وی افزود: «با وجود بازار کار مازاد و شرکت‌هایی که به دنبال انعطاف‌پذیری هستند، این می‌تواند به معنای مشاغل قراردادی، پاره‌وقت و غیررسمی بیشتر باشد.»

#اقتصاد_هند #جنگ_غرب_آسیا #بیکاری_در_هند #حوالجات_ارزی #صادرات_هند #کارگران_مهاجر #رژیم_صهیونیستی #ناامنی_منطقه #بازار_کار #چالش_اقتصادی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *