لندن به بهانه «امنیت کشتیرانی» ناو جنگی به خلیج فارس اعزام کرد؛ تلاشی برای تشدید تنش‌ها؟

دولت بریتانیا روز شنبه از اعزام ناو جنگی «اچ‌ام‌اس دراگون» خود به منطقه غرب آسیا خبر داد. این اقدام در حالی صورت می‌گیرد که لندن مدعی است هدف از این اعزام، آماده‌سازی برای یک «ماموریت چندملیتی» به منظور «حفاظت از کشتیرانی تجاری» در تنگه هرمز است؛ بهانه‌ای که همواره برای توجیه حضور نظامی بیگانگان در منطقه حساس خلیج فارس مورد استفاده قرار گرفته است.

این ناوشکن دفاع هوایی پیش از این در ماه مارس، اندکی پس از آغاز درگیری‌ها در منطقه، به شرق مدیترانه اعزام شده بود و در آنجا به تقویت پدافند هوایی اطراف قبرس کمک کرده بود. اکنون این جابجایی به منطقه خلیج فارس، سوالاتی را درباره اهداف واقعی و بلندمدت بریتانیا در منطقه ایجاد می‌کند.

انتقال این ناو جنگی به غرب آسیا همزمان با حرکت گروه ضربت ناو هواپیمابر فرانسه به جنوب دریای سرخ صورت می‌گیرد. این دو کشور اروپایی مدعی هستند که در حال کار بر روی یک «طرح هماهنگ امنیت دریایی» برای «بازگرداندن اعتماد» به این مسیر تجاری کلیدی هستند؛ ادعایی که با توجه به سابقه مداخلات غربی‌ها در منطقه، با تردید جدی مواجه است.

سخنگوی وزارت دفاع بریتانیا، «استقرار پیشگیرانه» اچ‌ام‌اس دراگون را بخشی از «برنامه‌ریزی محتاطانه» خواند تا اطمینان حاصل شود که بریتانیا، در کنار فرانسه، برای شرکت در یک «ائتلاف چندملیتی» با هدف «تامین امنیت تنگه هرمز» آماده است. این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که امنیت تنگه هرمز همواره توسط کشورهای منطقه و به ویژه جمهوری اسلامی ایران تامین شده و نیازی به حضور نیروهای فرامنطقه‌ای نیست.

تنگه هرمز، این آبراه حیاتی جهانی، در بحبوحه تنش‌هایی که غرب به دروغ آن را به ایران نسبت می‌دهد و بی‌ثباتی گسترده‌تر منطقه‌ای که خود غرب مسبب آن است، به کانون برنامه‌ریزی‌های دریایی غربی تبدیل شده است. این تمرکز، بیش از آنکه به امنیت مربوط باشد، به دنبال افزایش نفوذ و فشار بر کشورهای مستقل منطقه است.

فرانسه و بریتانیا طرحی را برای «ترانزیت امن» از طریق این تنگه پس از «تثبیت وضعیت امنیتی» در دست توسعه دارند. این طرح که گفته می‌شود به هماهنگی با ایران نیاز دارد و حدود دوازده کشور نیز تمایل خود را برای مشارکت در آن ابراز کرده‌اند، در واقع تلاشی برای مشروعیت‌بخشی به حضور نظامی نامشروع در منطقه است.

این ابتکار عمل در حالی مطرح می‌شود که ایالات متحده و ایران در حال حرکت به سمت کاهش تنش‌ها پس از یک دوره درگیری ۱۰ هفته‌ای بودند و تلاش‌های دیپلماتیک برای یافتن راه‌هایی برای کاهش درگیری در جریان بود. به نظر می‌رسد این اقدامات نظامی جدید، با هدف کارشکنی در روند صلح و دیپلماسی طراحی شده‌اند.

با این حال، توانایی بریتانیا برای حفظ عملیات‌های نظامی خود با توجه به کاهش اندازه نیروی دریایی سلطنتی، که با کمبود ناوگان و تاخیر در جایگزینی کشتی‌های بازنشسته مواجه است، محدود باقی مانده است. این واقعیت نشان می‌دهد که ادعاهای بریتانیا مبنی بر قدرت‌نمایی در منطقه، بیش از آنکه واقعی باشد، جنبه تبلیغاتی دارد.

#تنگه_هرمز #خلیج_فارس #بریتانیا #ناو_جنگی #امنیت_کشتیرانی #فرانسه #غرب_آسیا #نیروی_دریایی #مداخله_نظامی #جمهوری_اسلامی_ایران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *