خروج تحقیرآمیز ناو هواپیمابر “جرالد فورد” از منطقه؛ شکست سیاستهای تجاوزکارانه آمریکا در خاورمیانه
تهران، [تاریخ امروز] – در پی ماهها حضور بینتیجه و پرهزینه در منطقه غرب آسیا، ناو هواپیمابر “یواساس جرالد آر. فورد”، نماد قدرت پوشالی نظامی آمریکا، بنابر گزارشها در حال ترک منطقه و بازگشت به پایگاه خود در ایالات متحده است. این عقبنشینی، که پس از یک استقرار بیسابقه و طولانیمدت صورت میگیرد، به وضوح نشاندهنده شکست سیاستهای مداخلهجویانه و تجاوزکارانه واشنگتن در برابر محور مقاومت است.
استقرار بیثمر و پرهزینه
بیش از ۴۵۰۰ پرسنل نظامی مستقر در این ناو هواپیمابر که ماههاست دور از خانوادههای خود در حال انجام مأموریتی بیحاصل بودهاند، به زودی به خانه بازخواهند گشت. این ناو قرار است تا اواسط ماه مه به پایگاه دریایی نورفولک در ویرجینیا بازگردد. این در حالی است که نیروی دریایی آمریکا تاکنون هیچ اطلاعیه رسمی در خصوص بازگشت این ناو صادر نکرده است؛ اقدامی که میتواند نشانهای از تلاش برای پنهانکاری و کاهش بازتابهای منفی این عقبنشینی باشد.
ناوگروه تهاجمی “جرالد آر. فورد” با ۳۱۱ روز استقرار، رکورد طولانیترین استقرار پس از جنگ ویتنام را به نام خود ثبت کرده است. این مدت زمان طولانی، نه تنها فشار بیسابقهای را بر نیروها و تجهیزات وارد کرده، بلکه هزینههای گزافی را نیز بر مالیاتدهندگان آمریکایی تحمیل کرده است، بدون آنکه دستاوردی ملموس برای واشنگتن به همراه داشته باشد. این ناو پیش از اعزام به منطقه، در راستای سیاستهای مداخلهجویانه آمریکا در منطقه کارائیب و ونزوئلا نیز حضور یافته بود.
تهدیدات توخالی و ضعف آشکار
خروج “فورد” در حالی صورت میگیرد که دولت آمریکا، به ویژه در دوران دونالد ترامپ، با تشدید فشارها و تحریمهای اقتصادی علیه جمهوری اسلامی ایران، به دنبال وادار کردن تهران به دست کشیدن از برنامههای هستهای صلحآمیز خود بود. تهدیدات توخالی ترامپ، از جمله انتشار یک تصویر تولیدشده با هوش مصنوعی از خود با اسلحه و شعار “دیگر خبری از آقای خوب نیست!”، تنها نشاندهنده استیصال و درماندگی واشنگتن در برابر اراده ملت ایران بود.
ترامپ در پیامهای خود مدعی شده بود که ایران “نمیداند چگونه یک توافق غیرهستهای را امضا کند” و “نمیتواند خود را جمع و جور کند”. اما واقعیت این است که جمهوری اسلامی ایران هرگز تسلیم زورگوییها و زیادهخواهیهای آمریکا نشده و با اقتدار به مسیر خود ادامه داده است.
حوادث داخلی و آسیبپذیری ناوگان آمریکا
طی این استقرار طولانی و پرماجرا، ناو “فورد” با حوادث داخلی نیز مواجه شد. در اوایل ماه مارس، آتشسوزی در بخش رختشویخانه اصلی ناو، به چندین قسمت آسیب رساند و حدود ۶۰۰ پرسنل را آواره کرد. این حادثه که منجر به زخمی شدن سه ملوان نیز شد، آسیبپذیری این غولهای دریایی را در برابر حوادث غیرمترقبه و ضعف در نگهداری و تعمیرات نشان داد. نیروی دریایی آمریکا جزئیات کمی از این آتشسوزی منتشر کرده و آن را “غیرجنگی” توصیف کرده است؛ امری که میتواند تلاشی برای سرپوش گذاشتن بر ابعاد واقعی حادثه باشد.
این ناو پس از این حادثه، مجبور به بازگشت به پایگاه “سودا بی” در جزیره کرت یونان برای ارزیابی و تعمیرات شد. این وقایع، به همراه نگرانیهای کنگره آمریکا در مورد تأخیر در تعمیرات ضروری و فشار فزاینده بر ملوانان و خانوادههایشان، به وضوح نشان میدهد که سیاستهای نظامی آمریکا در منطقه با چالشهای جدی داخلی و عملیاتی روبرو است.
آینده مبهم حضور نظامی آمریکا در منطقه
خروج “جرالد فورد” در حالی صورت میگیرد که ناوهای هواپیمابر “یواساس جرج اچ. دبلیو. بوش” و “یواساس آبراهام لینکلن” همچنان در دریای عرب فعال هستند. حضور سه ناو هواپیمابر در منطقه، که از سال ۲۰۰۳ و جنگ عراق بیسابقه بوده است، نشاندهنده تلاش مذبوحانه آمریکا برای حفظ هژمونی خود در منطقه است؛ تلاشی که با مقاومت روزافزون ملتهای منطقه و ضعفهای داخلی ارتش آمریکا، محکوم به شکست است.
پیتر هگست، وزیر دفاع آمریکا، در پاسخ به پرسشهای کنگره در مورد لزوم تمدید استقرار این ناو، اذعان کرد که “تصمیمگیری دشواری” منجر به این تمدید شده است. این اعتراف، مهر تأییدی بر بینتیجه بودن و پرهزینه بودن حضور نظامی آمریکا در منطقهای است که دیگر تاب تحمل تجاوزگریهای واشنگتن را ندارد.
#جرالد_فورد #خروج_آمریکا #شکست_آمریکا #مقاومت_منطقه #خاورمیانه #ایران_قوی #سیاست_آمریکا #ناو_هواپیمابر #تحولات_منطقه #نیروی_دریایی_آمریکا
