غزه در آستانه فروپاشی کامل؛ محاصره ظالمانه رژیم صهیونیستی، زندگی را در نوار غزه به مرز نابودی کشانده است. در سایه کمبود شدید برق ناشی از تجاوزات و محاصره رژیم اشغالگر قدس، کسبوکارها یکی پس از دیگری ورشکست میشوند، عملیاتهای حیاتی به تعویق میافتند و خانوادهها برای بقا دست و پنجه نرم میکنند.
تصاویر دلخراش از خانوادههای فلسطینی که در پی حملات وحشیانه رژیم صهیونیستی آواره شدهاند و در مدارس آنروا در محله تل الهوا غزه پناه گرفتهاند، گویای عمق فاجعه است.
«ابرار عبدو»، زن ۳۴ سالهای که ساعتها را صرف آمادهسازی کیکهایش کرده بود، با قطعی ناگهانی برق و نقص فر، در کارگاه کوچک و تاریک خود در شهر غزه، مات و مبهوت ایستاده بود. تنها نور موجود، چراغ قوه تلفن همراهش بود که بیش از ۲۷ کیک خراب شده را روشن میکرد؛ نتیجهای تلخ از جنایتهای رژیم صهیونیستی که برق را از مردم غزه دریغ کرده است.
این بانوی فلسطینی که کسبوکار کوچک کیکپزی خود را در این منطقه تحت محاصره اداره میکند، مجبور شد از مشتریانش عذرخواهی کند، تمام مبالغ را بازگرداند و هزینه کامل مواد اولیه هدر رفته را متحمل شود.
او در گفتگو با «میدل ایست آی» گفت: “من به دلیل بیثباتی مزمن ژنراتورهای برق، متحمل خسارات مالی ویرانگری شدهام.” این خسارات او را به مرز نابودی کشانده و نه تنها معیشت خودش، بلکه زندگی کارمندانش را نیز تهدید میکند.
غزه در تاریکی مطلق؛ جنایت رژیم صهیونیستی علیه بشریت
همچون ۲.۲ میلیون نفر از ساکنان غزه، عبدو نیز از زمانی که رژیم صهیونیستی در آغاز نسلکشی سال ۲۰۲۳، تمام خطوط برق نوار غزه را قطع کرد، برای تامین برق مطمئن با مشکلات فراوانی روبرو بوده است. تنها نیروگاه برق این منطقه در ۱۱ اکتبر همان سال، پس از اتمام سوخت در بحبوحه محاصره ظالمانه انرژی، از کار افتاد.
«مصطفی ابو حصیرا»، از مسئولین انجمن ژنراتورهای غزه، هشدار میدهد: “اگر وضعیت کنونی ادامه یابد، غزه در تاریکی مطلق فرو خواهد رفت.”
از آن زمان، غزه در تاریکی تقریباً کامل فرو رفته و ساکنان آن به برق محدود خورشیدی یا ژنراتورهای خصوصی گرانقیمت متکی هستند. بسیاری از مردم به ایستگاههای شارژ کوچک وابسته شدهاند و برای شارژ تلفن و باتریهای خود بین دو تا پنج شِکِل (۰.۶۷ تا ۱.۶۷ دلار) میپردازند.
عبدو میگوید: “از زمان قطع کامل برق در نوار غزه، ما مجبور شدهایم به ژنراتورهای تجاری متکی باشیم که برق را با هزینهای گزاف تامین میکنند.”
علیرغم توافق آتشبس در اکتبر، محدودیتهای رژیم صهیونیستی بر ورود سوخت همچنان پابرجاست و تلاشها برای بازسازی زندگی را دشوارتر و بحران انسانی را عمیقتر میکند.
او افزود: “در یک مقطع، به دلیل خرابی مداوم ژنراتور، مجبور شدیم تولید را برای نُه روز متوالی متوقف کنیم. این وضعیت ما را در یک مبارزه دائمی با ورشکستگی مالی، از دست دادن مشتریان و بار پرداخت حقوق کارگرانی که خانوادههایشان را در میان فقر شدید حمایت میکنند، قرار داده است.”
جراحیهای معوق و فلج شدن تجارت؛ بحران برق در بیمارستانها
بحران برق در غزه به شدیدترین شکل خود در بیمارستانها احساس میشود؛ مراکزی که به دلیل حملات وحشیانه رژیم صهیونیستی و محدودیتهای ورود دارو و تجهیزات، به شدت تضعیف شدهاند. بدون تامین برق پایدار، آنها تقریباً به طور کامل به ژنراتورها متکی هستند تا بخشهای ضروری را فعال نگه دارند.
«محمد ابو سلمیه»، مدیر مجتمع پزشکی الشفا، اظهار داشت که اجزای اصلی ژنراتورهای بیمارستان فرسوده شدهاند، در حالی که کل واحدها به دلیل فشار مکانیکی و کمبود قطعات یدکی و روغنهای تخصصی از کار افتادهاند.
او شرایط را “فاجعهبار” توصیف کرد و گفت که خرابی ژنراتورها، واحدهای حیاتی از جمله مراقبتهای ویژه، انکوباتورهای نوزادان و مراکز دیالیز را مختل کرده است.
ابو سلمیه به «میدل ایست آی» گفت: “این بخشها حتی یک دقیقه توقف را نیز نمیتوانند تحمل کنند. در نتیجه، ما مجبور شدهایم بخشهای غیرحیاتی را تعطیل کنیم تا بخشهای نجاتبخش فعال بمانند.”
صدها بیمار در انتظار جراحیهای برنامهریزی شده، اکنون با تاخیرهای نامحدود روبرو هستند، زیرا بیمارستانها تنها موارد بسیار اورژانسی را در اولویت قرار میدهند. نوسانات تامین برق همچنین به تجهیزات پزشکی حیاتی، به ویژه در غیاب سیستمهای پشتیبان، آسیب رسانده است.
او افزود: “جریان ناپایدار برق بسیاری از دستگاهها را از بین برده است. این ماشینها به جریان ثابت نیاز دارند و نبود واحدهای تامین برق بدون وقفه، تجهیزات حساس را در برابر آسیب دائمی آسیبپذیر میکند.”
انجمن صاحبان ژنراتور و انرژی جایگزین در غزه در هفتههای اخیر هشدارهای فوری درباره کمبود روغنهای معدنی و قطعات یدکی صادر کرده و بر تاثیر شدید آن بر زندگی غیرنظامیان تاکید کرده است.
«مصطفی ابو حصیرا»، از مسئولین این انجمن، گفت: “اگر وضعیت کنونی ادامه یابد، غزه در تاریکی مطلق فرو خواهد رفت. اگر این ژنراتورها بدون روغن و قطعات لازم برای نگهداری همچنان از کار بیفتند، مردم نه آب خواهند داشت و نه نور در خانههایشان. این وضعیت آنچه از فعالیتهای تجاری و صنعتی باقی مانده را فلج خواهد کرد.”
او تاکید کرد: “ما ۱۵ سال محاصره فنی را تحمل کردهایم که در طی آن از واردات ژنراتورهای جدید منع شدیم. اما فروپاشی واقعی زمانی آغاز شد که این جنگ آغاز شد.”
ابو حصیرا افزود: “بیشتر ژنراتورهای حیاتی در نوار غزه نابود شدهاند و زیرساختهای عملیاتی هدف قرار گرفتهاند و ما را با واقعیتی تلخ روبرو کردهاند: نه قطعات یدکی، نه روغنهای معدنی و نه چشماندازی برای تعمیر.”
او اضافه کرد که صاحبان ژنراتورها به استفاده از دیزل صنعتی و حتی روغن پخت و پز به عنوان جایگزینهای موقت روی آوردهاند که این امر آسیب موتور را تسریع کرده و باعث “خسارات مالی فاجعهبار و جبرانناپذیر” شده است.
او گفت: “از ۱۵۰ ژنراتوری که زمانی خدمات اساسی را ارائه میدادند، حدود ۶۰ دستگاه به دلیل کمبود روغن و قطعات به طور کامل متوقف شدهاند و این تعداد روزانه در حال افزایش است.”
به گفته ابو حصیرا، معدود ذخایر باقیمانده روغن معدنی گران شدهاند و قیمتها از ۱۴ شِکِل به ۱۵۰۰ شِکِل در هر لیتر افزایش یافته است.
او گفت: “ما فقط با یک بحران برق روبرو نیستیم؛ ما با فلج کامل روبرو هستیم که آنچه از اقتصاد محلی باقی مانده را از بین خواهد برد و نیازهای اساسی زندگی را قطع خواهد کرد.”
“چرخهای زندگی در غزه ممکن است متوقف شوند”
بحران انرژی به خیابانهای غزه نیز سرایت کرده است؛ خیابانهایی که اکنون مملو از ساکنانی است که مجبورند مسافتهای طولانی را پیاده طی کنند، زیرا تعداد وسایل نقلیه عملیاتی به طور پیوسته کاهش مییابد.
به گفته «انس عرفات»، سخنگوی وزارت حمل و نقل و ارتباطات، حدود ۷۰ درصد از وسایل نقلیه غزه در طول جنگ نابود شدهاند.
او به «میدل ایست آی» گفت که ناوگان باقیمانده اکنون به دلیل فرسودگی موتور و کمبود نگهداری، در معرض خطر فروپاشی کامل قرار دارد.
او افزود که محدودیتها بر ورود قطعات یدکی، روغنها و لاستیکها، شرایط را بدتر میکند و هشدار داد که این وضعیت میتواند به زودی وسایل نقلیه باقیمانده را به “سازههای توخالی محکوم به خرابی دائمی” تبدیل کند.
عرفات گفت: “این مواد لوکس نیستند؛ آنها ستون فقرات زندگی هستند. بدون آنها، آمبولانسها نمیتوانند مجروحان را منتقل کنند، کامیونهای آب نمیتوانند آب توزیع کنند و ژنراتورهایی که بیمارستانها و نانواییها را تامین میکنند، از کار خواهند افتاد.”
او هشدار داد: “چرخهای زندگی در غزه ممکن است در هر لحظه متوقف شوند، مگر اینکه این بحران فوراً حل شود.”
برای خانوادههای کوچک و کسبوکارهایی مانند عبدو، این تاثیر عمیقاً شخصی و شدید بوده است.
پروژه نانوایی او در طول جنگ به دلیل آوارگی و محدودیتها بر ورود سوخت و مواد غذایی به حالت تعلیق درآمد.
پس از آتشبس اکتبر ۲۰۲۵، عبدو و خانوادهاش به شهر غزه بازگشتند و در حالی که به دنبال سرپناه بودند، کارخانه کوچک خود را نیز بازسازی کردند.
«ابرار عبدو»، نانوا فلسطینی، میگوید: “ما هزاران دلار برای تعمیر فرها و یخچالهایمان سرمایهگذاری کردیم. پس از تقریباً چهار ماه، با وجود چالشها، موفق به بازگشایی شدیم.”
اما برق خورشیدی همچنان گران است و تا ۵۰۰۰ شِکِل (۱۴۰۰ دلار) هزینه دارد و او را مجبور به اتکا به ژنراتورهای خصوصی میکند.
این ژنراتورها اما اغلب از کار میافتند. او گفت: “آنها بدون هشدار قطع میشوند و باعث خراب شدن شیرینیها میشوند،” و افزود که تعمیرات اغلب به دلیل کمبود روغنهای تخصصی غیرممکن است.
برق ناپایدار همچنین به فرها و یخچالها آسیب رسانده و هزینهها را بیشتر افزایش داده است.
او گفت: “ما همچنان به دلیل قطعی برق، پول از دست میدهیم، در حالی که برای مواد اولیه بیشتر از کسبوکارهای بزرگتر میپردازیم. رنج ما در تلاش برای بازسازی از خاکستر، نامرئی باقی مانده است.”
#غزه #فلسطین #محاصره_غزه #جنایات_اسرائیل #قطع_برق_غزه #بحران_انسانی #رژیم_صهیونیستی #نسل_کشی_غزه #مقاومت_فلسطین #آزادی_قدس
