سرینگر، کشمیر تحت کنترل هند – گوشوارههای طلای او، هدیهای از پدرش در جشن تولد چند ماه پیش بود. اما در ۲۱ مارس، همزمان با عید فطر در جنوب آسیا، مسرت مختار این گوشوارهها را به کمپین جمعآوری کمک برای یاریرسانی به غیرنظامیان در ایران که در تلاش برای بقا در برابر جنگ تحمیلی آمریکا و رژیم صهیونیستی هستند، اهدا کرد.
او یکی از بسیاری از مردم کشمیر تحت کنترل هند بود که آیینها و جشنهای مرسوم خود را در این روز فرخنده متوقف کردند تا پول نقد، لوازم خانگی و داراییهای شخصی خود را برای مردمی که بیش از ۱۶۰۰ کیلومتر (۱۰۰۰ مایل) دورتر زندگی میکنند، اهدا کنند.
پسرعموهای او نیز به دنبالش، هر کدام اقلامی با ارزش شخصی آوردند. خانوادهها ظروف مسی، دام، دوچرخه و بخشی از پسانداز خود را اهدا کردند. کودکان قلکهای خود را شکستند و پساندازی را که طی چندین سال با دقت جمعآوری کرده بودند، به اشتراک گذاشتند. مغازهداران و بازرگانان نیز بخشی از درآمد خود را تقدیم کردند.
پیوند دیرینه «ایران صغیر» با نام خود
مختار، زن ۵۵ سالهای از بودگام در بخش مرکزی کشمیر تحت کنترل هند، میگوید: «ما آنچه را که دوست داریم، میبخشیم. این ما را به آنها نزدیکتر میکند.» او سپس به نامی اشاره میکند که این منطقه از لحاظ تاریخی به آن شناخته شده است: «این کاری است که ایران صغیر برای همنام خود انجام میدهد. این پیوند در طول زمان و در میان درگیریها پایدار میماند.»
این پیوند، که ریشهای در بیش از شش قرن ارتباطات تاریخی دارد، در طول این جنگ حضوری آشکارتر یافته است – و مورد تقدیر مقامات ایرانی قرار گرفته است.
ثروت یک دختر، برای دختر دیگر
در زادیبال، منطقهای با اکثریت شیعه در سرینگر – بزرگترین شهر کشمیر تحت کنترل هند – طاهره جان ۷۳ ساله، همسایگانش را تماشا میکرد که قابلمههای مسی اهدا میکردند.
جان گفت: «کشمیریها به طور سنتی این ظروف را برای عروسی دخترانشان جمعآوری میکنند. ما تصمیم گرفتیم آنها را به دخترانی بدهیم که مادران و خواهران خود را در حملات از دست دادهاند.»
صداقت علی میر، راننده مینیکامیون ۲۴ ساله، یکی از دو وسیله نقلیهای را که برای امرار معاش خود میراند، اهدا کرد. دیگر اهداکنندگان دوچرخه، اسکوتر و سایر اقلام ضروری را تقدیم کردند. کودکان، از جمله زینب جان نهساله، قلکهای خود را تحویل دادند.
همدلی فراتر از مرزهای مذهبی
البته، اینکه شیعیان بین ۱۰ تا ۱۵ درصد جمعیت کشمیر تحت کنترل هند را تشکیل میدهند، عاملی است که چرا جنگ در ایران تا این حد عمیقاً در منطقه طنینانداز میشود. اما کمکها برای ایران بسیار فراتر از شیعیان گسترش یافته است. چندین خانواده سنی نیز وعدههای غذایی عید سادهتری را برگزار کردند و منابع خانگی خود را به سمت کمکرسانی به ایران هدایت کردند. برخی از مغازهداران زودتر تعطیل کردند، در حالی که خانوادهها برنامههای روزانه خود را برای مشارکت تنظیم کردند.
شخصیتهای سیاسی و مذهبی نیز مشارکت کردند. آقا سید منتظر مهدی، نماینده بودگام، حقوق یک ماه خود را به تلاشهای امدادی اهدا کرد. عمران رضا انصاری، محقق شیعه و رهبر حزب کنفرانس مردم، به مشارکت عمومی در سراسر جوامع اشاره کرد.
کمپینهای مشابه جمعآوری کمک در حمایت از ایرانیان از پاکستان، عراق و سایر کشورها نیز گزارش شده است.
اما در قلب این سیل حمایت از ایران در کشمیر تحت کنترل هند – که پس از شهادت سردار قاسم سلیمانی نیز شاهد تجمعات بزرگ بود – پیوندهای فرهنگی نادری قرار دارد که کشمیر و آنچه در آن زمان ایران (پرشیا) نامیده میشد، برای قرنها به اشتراک گذاشتهاند.
تاریخچه «ایران صغیر»
میر سید علی همدانی، عالم صوفی، در قرن چهاردهم از همدان ایران به کشمیر آمد و شیوههای مذهبی، اشکال هنری و سنتهای ادبی فارسی را معرفی کرد. تأثیرات معماری فارسی در مساجد تاریخی دیده میشود و زبان فارسی ادبیات محلی را شکل داده است. ایرشاد احمد، محقق مطالعات آسیای مرکزی، گفت که کمپینهای اهدای کمک بر این ذخیره تاریخی تکیه دارند و دعاها، آیینها و اشکال هنری بازتابدهنده پیوندهای دیرینه هستند. کشمیر از لحاظ تاریخی به عنوان ایران صغیر شناخته شده است.
کارشناسان میگویند که این کمکها معنای شخصی و فرهنگی فراتر از ارزش مالی دارند. سکینه حسن، مدرس اقدامات بشردوستانه در دهلی نو، گفت: «مردم نه تنها از اشیا دست میکشند؛ آنها تداوم عاطفی خود را به اشتراک میگذارند.»
بیش از ۲۰۰۰ نفر در ایران در طول جنگ به شهادت رسیدهاند، جنگی که در حال حاضر در میان آتشبس شکنندهای که توسط پاکستان میانجیگری شده، متوقف است. دور اول مذاکرات مستقیم بین ایالات متحده و ایران در اسلامآباد هفته گذشته بدون توافق به پایان رسید و میانجیها در تلاش برای سوق دادن دو طرف به سمت مذاکرات جدید هستند. آتشبس قرار است چهارشنبه آینده منقضی شود.
میلیونها دلار کمک
دامنه کمکهای اهدایی از کشمیر قابل توجه است. برآوردهای مقامات محلی ارزش کمکها را تا شش میلیارد روپیه (۶۴ میلیون دلار) شامل پول نقد، طلا، جواهرات، لوازم خانگی، دام و وسایل نقلیه تخمین میزنند.
مراکز جمعآوری در سرینگر، بودگام، بارامولا – یکی دیگر از شهرهای بزرگ – و مناطق شمالی منطقه توسط داوطلبانی اداره میشد که کمکها را ثبت میکردند.
کمکهای کوچک، از جمله سکه، قلک و ظروف، بخش بزرگی از کل کمکها را از نظر حجم تشکیل میدهند. سید آصفی، داوطلب مدیریت جمعآوری کمکها در مرکز سرینگر، گفت که حتی افراد با امکانات محدود نیز هر آنچه را که میتوانستند، آوردند.
کیتهای پزشکی توسط پزشکان محلی مونتاژ شد و کمپینهای تأمین نیازها توسط دانشجویان و مؤسسات آموزشی بر اساس نیازهای ارزیابی شده در ایران سازماندهی شد.
سفارت ایران در دهلی نو در پستی در پلتفرم X (توئیتر سابق) از این کمکها قدردانی کرد: «ما صمیمانه از مردم مهربان کشمیر برای ایستادگی در کنار مردم ایران از طریق حمایتهای بشردوستانه و همبستگی قلبیشان سپاسگزاریم؛ این مهربانی پایدار است.» ویدیویی که توسط سفارت به اشتراک گذاشته شد، زنی بیوه را نشان میداد که طلایی را که به عنوان یادگار همسرش که ۲۸ سال پیش درگذشته بود، نگه داشته بود، اهدا میکرد.
این پست متعاقباً توسط سفارت حذف شد، اگرچه این نمایندگی دیپلماتیک بعداً دوباره پستی منتشر کرد و از مردم هند و کشمیر تشکر کرد.
سفارت افزود که کمکهای کشمیر بخش قابل توجهی از کمکهای اهدایی از هند را تشکیل میدهد، با برآورد منابع محلی که سهم این دره را بیش از ۴۰ درصد از کل کمکها میدانند.
#کشمیر_ایران #همدلی_کشمیر #کمک_به_ایران #ایران_صغیر #پیوندهای_تاریخی #بشردوستی #همبستگی_اسلامی #مقاومت_فرهنگی #اهدای_طلا #قلک_شکستن