پیامدهای تحولات منطقه بر اقتصاد کره جنوبی: تنگه هرمز، شریان حیاتی مقاومت و تجارت جهانی

در حالی که هفته‌ها از آغاز تحولات پرشتاب در منطقه غرب آسیا می‌گذرد، سایه ابهام بر آینده این رویدادها و چگونگی کاهش تنش‌ها همچنان سنگینی می‌کند. با وجود تلاش‌های دیپلماتیک فشرده، چشم‌انداز روشنی از زمان و ماهیت هرگونه راه‌حل نهایی در دست نیست. در چنین شرایطی، ارزیابی تأثیرات احتمالی و بلندمدت این تحولات بر اقتصاد و بازارهای املاک کره جنوبی از اهمیت فزاینده‌ای برخوردار است.

تنگه هرمز: قلب تپنده اقتصاد جهانی و محور مقاومت

شریان اصلی انتقال این تأثیرات، تنگه استراتژیک هرمز است. پیش از آغاز این تحولات، روزانه حدود ۲۰ میلیون بشکه نفت خام و فرآورده‌های نفتی – تقریباً ۲۰ تا ۲۵ درصد از کل تجارت نفت دریایی جهان – از این تنگه عبور می‌کرد. برای منطقه آسیا-اقیانوسیه، این وابستگی به مراتب بیشتر است؛ به‌طوری که بیش از ۸۰ درصد نفت وارداتی این منطقه از این مسیر حیاتی تأمین می‌شود. کره جنوبی به طور خاص، وابستگی بالایی به نفت خام غرب آسیا دارد و حدود ۷۰ درصد از کل واردات نفتی خود را از این منطقه تأمین می‌کند. نکته قابل تأمل‌تر اینکه، تقریباً ۹۰ درصد از واردات نفت خام این کشور از طریق تنگه هرمز انجام می‌شود. این آمار نشان‌دهنده اهمیت بی‌بدیل این گذرگاه آبی برای امنیت انرژی کشورهایی چون کره جنوبی و در عین حال، جایگاه استراتژیک آن در معادلات منطقه‌ای است.

واکنش بازارها و فشار بر معیشت مردم

تأثیرات اولیه این تحولات، به وضوح در قیمت سوخت قابل مشاهده بوده است. اگرچه مصرف جهانی نفت تاکنون تنها حدود ۵ درصد کاهش یافته – که ناشی از آزادسازی هماهنگ ذخایر استراتژیک بوده – اما تأثیرات آن در سراسر آسیا یکنواخت نبوده است. در حالی که اقتصادهای بزرگ با ذخایر گسترده توانسته‌اند شوک‌های عرضه را مهار کنند، برخی از بازارهای نوظهور با سهمیه‌بندی سوخت و محدودیت‌های مصرف مواجه شده‌اند.

کره جنوبی در میانه این دو طیف قرار دارد. ذخایر استراتژیک قابل توجه و بخش پالایشگاهی پیشرفته این کشور به جلوگیری از کمبود فیزیکی کمک کرده است. با این حال، این امر اقتصاد را از افزایش شدید قیمت‌ها مصون نداشته است. قیمت بنزین در مقایسه با سال ۲۰۲۵، ۱۷ درصد افزایش یافته و فشار مضاعفی بر هزینه‌های زندگی که پیش از این نیز بالا بوده‌اند، وارد کرده است.

نوسانات اقتصادی و چشم‌انداز رشد

بازارهای سهام نوسانات شدیدی را تجربه کرده‌اند، اگرچه در هفته‌های اخیر نوسانات کاهش یافته و بازارها بیشتر زیان‌های اولیه خود را جبران کرده‌اند. با این وجود، بازارهای اوراق قرضه نیز واکنش نشان داده‌اند و با تعدیل انتظارات تورمی، بازدهی‌ها افزایش یافته است. علی‌رغم این نوسانات، اعتماد کسب‌وکارها در سطح جهانی تاکنون نسبتاً پایدار باقی مانده است.

کره جنوبی نیز عمدتاً از این روند جهانی پیروی کرده، اما به دلیل وابستگی بالای خود به واردات انرژی و تجارت خارجی، حساسیت بیشتری از خود نشان داده است. اعتماد کسب‌وکارها در ابتدا با افزایش قیمت نفت و ضعف ارزی کاهش یافت، اما در کنار کاهش نسبی تنش‌های ژئوپلیتیکی، نشانه‌هایی از ثبات را به نمایش گذاشته است.

با این حال، احساسات مصرف‌کننده داستان متفاوتی را روایت می‌کند. افزایش قیمت سوخت، هزینه‌های حمل‌ونقل و نگرانی‌های گسترده‌تر تورمی، فشار بیشتری بر خانوارها وارد کرده است. با توجه به وضعیت پیشین مصرف داخلی کره جنوبی – که با بدهی بالای خانوارها و بازار مسکن رو به سردی مرتبط است – این وخامت در احساسات مصرف‌کننده، یک ریسک نزولی محسوب می‌شود.

تأثیرات بر املاک و مستغلات تجاری

پیامدهای این تحولات بر بازار املاک و مستغلات تجاری، عمدتاً از طریق محیط کلان اقتصادی منتقل خواهد شد تا شوک‌های مستقیم و خاص هر بخش.

  • لجستیک و زنجیره‌های تأمین: با فشارهای فوری مواجه هستند. افزایش قیمت سوخت، کمبودهای انتخابی دیزل و حق بیمه بالاتر حمل‌ونقل، هزینه‌های جابجایی کالا را هم در داخل کره جنوبی و هم در مسیرهای تجارت بین‌المللی افزایش می‌دهد. این فشارهای هزینه‌ای منجر به افزایش قیمت کالاها خواهد شد، در حالی که تنگناهای زنجیره تأمین می‌توانند به اختلالات دوره‌ای در عرضه کمک کنند. فعالیت‌های ساخت‌وساز نیز در معرض خطر قرار دارند، زیرا افزایش هزینه‌های حمل‌ونقل و مصالح می‌تواند کاهش عرضه جدید پیش‌بینی شده در ابتدای سال را تشدید کند.
  • خرده‌فروشی: نیز در معرض پویایی‌های زنجیره تأمین قرار دارد و تأثیرات بیشتر احتمالاً از طریق افزایش قیمت مصرف‌کننده خواهد بود. با احتیاط بیشتر خانوارها، هزینه‌ها معمولاً به سمت اقلام غیرضروری سوق می‌یابد و هزینه‌های اختیاری ابتدا کاهش می‌یابد.
  • بازارهای اداری: با ریسک‌های تدریجی‌تری مواجه هستند. به طور خاص برای کره جنوبی، کار از خانه به طور گسترده‌ای تثبیت نشد و در شرایط فعلی نیز کمتر مورد پذیرش قرار خواهد گرفت. در میان‌مدت، ریسک اصلی، اقتصاد کلان است: هرگونه کندی پایدار در رشد اشتغال، تقاضا برای فضای اداری را کاهش خواهد داد. با این حال، نرخ خالی در سئول همچنان پایین است که از رشد قوی اجاره‌بها و افزایش ارزش دفاتر حمایت کرده است.

بازارهای سرمایه سال ۲۰۲۶ را با وضعیت نسبتاً قوی آغاز کردند. با این حال، عدم قطعیت‌های ژئوپلیتیکی طولانی‌مدت معمولاً منجر به استقرار سرمایه انتخابی‌تر و کاهش حجم معاملات می‌شود، زیرا سرمایه‌گذاران فرضیات خود را بازنگری می‌کنند. در حالی که ما فشار صعودی فوری بر بازدهی‌ها نمی‌بینیم، اگر عدم قطعیت ادامه یابد، سرعت معاملات احتمالاً کند خواهد شد. در بلندمدت، سرمایه‌گذاران ممکن است استراتژی‌ها را بازنگری کرده و تأکید بیشتری بر بخش‌های تاب‌آور که درآمد دفاعی و رشد ساختاری ارائه می‌دهند، داشته باشند.

تلاش کره جنوبی برای کاهش وابستگی و نقش منطقه‌ای

در همین راستا، رئیس‌جمهور لی جائه میونگ روز دوشنبه اعلام کرد که کره جنوبی با همکاری نزدیک با هند، برای تضمین ناوبری ایمن و آزاد از طریق تنگه هرمز تلاش خواهد کرد و زنجیره‌های تأمین انرژی را متنوع می‌سازد تا وابستگی خود را به منطقه غرب آسیا کاهش دهد. این اظهارات نشان‌دهنده درک سئول از اهمیت استراتژیک منطقه و تلاش برای مدیریت ریسک‌های ناشی از تحولات جاری است، در حالی که جمهوری اسلامی ایران همواره بر نقش خود در تأمین امنیت این آبراه حیاتی و حق حاکمیت خود بر آن تأکید داشته است.

دومینیک براون، رئیس تحقیقات بین‌المللی در شرکت کوشمن و ویکفیلد است. دیدگاه‌های این ستون، نظرات شخصی اوست.

#اقتصاد_کره_جنوبی #تنگه_هرمز #تحولات_منطقه #امنیت_انرژی #قیمت_نفت #تورم #بازار_املاک #ژئوپلیتیک #زنجیره_تامین #مقاومت_منطقه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *