رژیم صهیونیستی؛ محو عامدانه فلسطینیان به شیوه‌های گوناگون

گزارش‌ها از ناپدید شدن کودکان و «تبخیر» اجساد، از الگویی رو به گسترش از محو و پاکسازی در غزه پرده برمی‌دارد؛ جایی که خانواده‌های کامل به شهادت می‌رسند، زیر آوار مفقود می‌شوند یا به بقایای بیولوژیکی تقلیل می‌یابند.

کودکانی که در غزه ناپدید می‌شوند

در ۲۳ آوریل، روزنامه صهیونیستی هاآرتص گزارش داد که «ده‌ها کودک هر هفته» در نوار غزه «در پس زمینه هرج و مرج پس از جنگ» ناپدید می‌شوند. این عبارتی عجیب و بی‌شک یک حسن تعبیر برای نسل‌کشی جاری و مورد حمایت آمریکا در سرزمین‌های فلسطینی است که با وجود آتش‌بسی که ظاهراً سال گذشته اجرا شد، با سرعت ادامه دارد.

این مقاله با محمد غبان چهار ساله آغاز می‌شود که اوایل آوریل در شمال غزه ناپدید شد: «او با برادرش جلوی چادر خانواده آواره‌اش بازی می‌کرد. داخل رفت، درخواست آغوش کرد، صندل‌هایش را پوشید و بیرون رفت.» و سپس ناپدید شد.

نویسنده به تخمینی از مرکز فلسطینی برای افراد مفقود و ناپدیدشدگان اجباری اشاره می‌کند که ۲۹۰۰ کودک «در طول جنگ ناپدید شده‌اند»، با این تصور که ۲۷۰۰ جسد زیر آوار گرفتار شده‌اند و ۲۰۰ نفر باقی‌مانده به سادگی مفقود هستند.

این آمار با شیوه عمل ارتش رژیم صهیونیستی همخوانی دارد که طبق آمار رسمی قربانیان، از زمان آغاز نسل‌کشی در سال ۲۰۲۳، بیش از ۷۲۵۰۰ فلسطینی را در غزه به شهادت رسانده است، در حالی که هزاران نفر دیگر همچنان مفقود و گمان می‌رود زیر آوار جان باخته‌اند.

فرانچسکا آلبانیز، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد، در ماه سپتامبر هشدار داد که تعداد واقعی تلفات ممکن است قبلاً به حدود ۶۸۰ هزار نفر رسیده باشد.

اجساد «تبخیر شده»؛ جنایتی جدید از رژیم صهیونیستی

در مورد ناپدید شدن‌ها، تحقیقات الجزیره عربی در ماه فوریه فاش کرد که حداقل ۲۸۴۲ فلسطینی از آغاز جنگ در نوار غزه «تبخیر» شده‌اند. این پدیده را تیم‌های دفاع مدنی غزه به استفاده رژیم صهیونیستی از سلاح‌های حرارتی و ترموباریک ساخت آمریکا نسبت می‌دهند که عملاً اجساد انسان را «تبخیر» می‌کنند.

این آمار وحشتناک به سرعت تحت‌الشعاع جنگ جنون‌آمیز آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران و فاجعه گسترده‌تر منطقه‌ای قرار گرفت که اخبار دو ماه گذشته را به خود اختصاص داده است. اما این موضوع همچنان به طرز شوم و مرتبط باقی مانده است.

محمود بصل، سخنگوی دفاع مدنی در آن زمان در اظهاراتی به الجزیره، فرآیند تعیین تعداد قربانیان تبخیر شده در خانه‌هایی که هدف حملات رژیم صهیونیستی قرار گرفته‌اند را تشریح کرد: «اگر خانواده‌ای به ما بگوید پنج نفر در داخل بودند و ما فقط سه جسد سالم پیدا کنیم، دو نفر باقی‌مانده را تنها پس از جستجوی جامع که چیزی جز آثار بیولوژیکی – پاشش خون روی دیوارها یا قطعات کوچک مانند پوست سر – به دست نمی‌دهد، «تبخیر شده» تلقی می‌کنیم.»

انکار رژیم صهیونیستی و تعریف توسعه‌یافته «ناپدید شدن اجباری»

پس از انتشار این یافته‌های هولناک، ارتش رژیم صهیونیستی به شدت عصبانی شد و بیانیه‌ای تند صادر کرد تا ظاهراً «واقعیت را روشن کند».

ارتش با رد «ادعای دروغین الجزیره مبنی بر تبخیر اجساد غزه»، اصرار داشت که «فقط از مهمات قانونی استفاده می‌کند» و «اهداف نظامی را مطابق با قوانین بین‌المللی هدف قرار می‌دهد و تمام اقدامات ممکن را برای کاهش آسیب به غیرنظامیان و اموال غیرنظامی تا حد امکان انجام می‌دهد.»

البته مشخص نیست که چرا ارتشی که متهم به کشتار بالقوه نزدیک به ۷۰۰ هزار نفر است – و خانواده‌ها و محله‌های کامل را بدون هیچ تردیدی نابود می‌کند – اینقدر از موضوع «تبخیر» ناراحت شده است.

باید اذعان کرد که ناپدید کردن اجساد در هوا، راه بسیار خوبی برای پنهان کردن وسعت واقعی کشتار جمعی است.

و در حالی که تبخیر اجساد فلسطینیان ممکن است با تعریف قانونی رسمی ناپدید شدن اجباری مطابقت نداشته باشد، اما به معنای واقعی کلمه دقیقاً همین است.

بر اساس وب‌سایت دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد، «ناپدید شدن اجباری، دستگیری، بازداشت، ربودن یا هر شکل دیگری از محرومیت از آزادی توسط مأموران دولتی یا اشخاص یا گروه‌هایی از افراد است که با مجوز، حمایت یا رضایت دولت عمل می‌کنند، و به دنبال آن امتناع از اذعان به محرومیت از آزادی یا پنهان کردن سرنوشت یا محل نگهداری فرد ناپدید شده، که چنین فردی را از حمایت قانون خارج می‌کند.»

با توجه به اقدام آشکار رژیم صهیونیستی در ناپدید کردن افراد در غزه، به نظر می‌رسد گسترش قابل توجهی در این تعریف لازم باشد.

با این حال، رژیم صهیونیستی به نوع سنتی ناپدید شدن اجباری نیز متهم است. اوت گذشته، کارشناسان سازمان ملل گزارش‌هایی را مبنی بر ناپدید شدن اجباری غیرنظامیان فلسطینی گرسنه – از جمله یک کودک – از مراکز توزیع کمک‌های بشردوستانه که توسط «بنیاد بشردوستانه غزه» بدنام اداره می‌شد، محکوم کردند.

این بنیاد که مورد حمایت رژیم صهیونیستی و آمریکا بود، همچنین در کشتار مردم ناامید که در جستجوی غذا و سایر اقلام ضروری برای بقا جمع شده بودند، تخصص داشت.

در همین حال، هم در غزه و هم در کرانه باختری، ناپدید شدن اجباری پرسنل پزشکی، روزنامه‌نگاران و انواع دیگر انسان‌ها توسط رژیم صهیونیستی از زمان آغاز نسل‌کشی رونق یافته است – البته این همیشه یک رویه عادی بوده است.

الگوی جهانی و رنج بی‌پایان خانواده‌ها

ایالات متحده نیز در ناپدید شدن اجباری افراد در بسیاری از نقاط جهان نقش داشته است، از جمله با کمک و همدستی با رژیم‌های راست‌گرای خونخوار در سراسر آمریکای لاتین در طول جنگ سرد.

ده‌ها هزار نفر در آرژانتین، گواتمالا و فراتر از آن ناپدید شدند، در حالی که آمریکا و متحدانش به طرز شرافتمندانه‌ای در حال امن کردن نیمکره برای سرمایه‌داری بودند.

در مکزیک، بیش از ۱۳۰ هزار نفر ناپدید شده‌اند که اکثریت قریب به اتفاق آنها پس از آغاز «جنگ علیه مواد مخدر» با حمایت آمریکا در سال ۲۰۰۶ رخ داد؛ جنگی که به درستی می‌توان آن را جنگ علیه فقرا توصیف کرد.

اما از مکزیک تا خاورمیانه، تعداد ناپدیدشدگان به سختی وسعت قربانی شدن را نشان می‌دهد. خانواده‌های مفقودین نیز قربانی هستند، زیرا در غیاب اطلاعات مشخص در مورد سرنوشت عزیزانشان، به بلاتکلیفی روانی نامحدود محکوم شده‌اند – بدون آن، شروع فرآیند سوگواری یا دستیابی به آرامش عاطفی لازم برای ادامه زندگی غیرممکن است.

در مورد «تبخیر» فلسطینیان توسط رژیم صهیونیستی در غزه، دشوار است که بگوییم آیا دانستن اینکه عزیزتان تبخیر شده است، به اندازه کافی مشخص است تا امکان آرامش نهایی را فراهم کند. به هر حال، در مورد ناپدید شدن اجباری بدون هیچ اثری، هیچ چیز مشخصی وجود ندارد.

در واقع، الجزیره از پدر فلسطینی، رفیق بدران، نقل قول می‌کند که از عذاب روانی تقریباً غیرقابل تصور که با این چرخش جدید و شوم رژیم صهیونیستی در موضوع ناپدید شدن اجباری همراه است، سخن می‌گوید: «چهار فرزند من فقط تبخیر شدند،» بدران در حالی که اشک‌هایش را نگه می‌داشت، گفت. «یک میلیون بار دنبالشان گشتم. حتی یک تکه هم باقی نمانده بود. کجا رفتند؟»

اکنون، با شعله‌ور شدن جنگ منطقه‌ای در حالی که صنعت تسلیحات سودهای کلان به دست می‌آورد، برای مخاطبان جهانی آسان‌تر شده است که از رنج منحصر به فرد فلسطینیان غافل شوند – که به این معنی است که نسل‌کشی نیز عملاً از کانون توجه ناپدید می‌شود.

در نهایت، البته، هدف رژیم صهیونیستی چیزی کمتر از ناپدید کردن اجباری خود ایده یک ملت فلسطینی نیست. اما متأسفانه برای رژیم صهیونیستی، میراث خونین آن به این راحتی پنهان نخواهد شد.

#فلسطین #غزه #نسل_کشی_غزه #جنایات_صهیونیستی #ناپدیدشدگان_فلسطین #تبخیر_اجساد #آمریکا_حامی_تروریسم #حقوق_بشر #مقاومت_فلسطین #آوارگان_فلسطین

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *