در یک نمایش احتیاط، برخی از استراتژیست‌ها و سرمایه‌گذاران مالی غربی به طور فزاینده‌ای به استراتژی‌های پوشش ریسک (هجینگ) و معاملات ارزش نسبی روی آورده‌اند. این اقدام در حالی صورت می‌گیرد که آنها گسست فزاینده‌ای را بین رشد اخیر اوراق قرضه بازارهای نوظهور و آنچه که آن را «تأثیر قریب‌الوقوع» وضعیت جاری در خاورمیانه می‌دانند، مشاهده می‌کنند.

مؤسسات مالی بزرگ به مشتریان خود توصیه می‌کنند که اقدامات حفاظتی را اتخاذ کنند. به عنوان مثال، جی‌پی مورگان چیس اند کو (JPMorgan Chase & Co.)، طبق گزارش‌ها، مشتریان خود را برای جستجوی محافظت در برابر زیان‌های احتمالی در دارایی‌های پرریسک، با استفاده از ابزارهایی مانند شاخص سوآپ نکول اعتباری، راهنمایی می‌کند. به همین ترتیب، فیدلیتی اینترنشنال (Fidelity International) و صندوق پوشش ریسک فرانتیر رود لیمیتد (Frontier Road Limited) مستقر در لندن، طبق گزارش‌ها، در حال کاهش یا محدود کردن مواجهه خود با بدهی‌های کشورهای در حال توسعه هستند که نشان‌دهنده یک رویکرد محتاطانه است.

در همین حال، در پی‌پی‌ام آمریکا (PPM America)، مدیران رویکردی دقیق‌تر را در پیش گرفته‌اند و سرمایه‌گذاری‌های خود را بر کشورهایی متمرکز کرده‌اند که معتقدند به اندازه کافی قوی هستند تا عملکرد خوبی داشته باشند، صرف‌نظر از اینکه روایت‌های ژئوپلیتیکی پیرامون منطقه، به ویژه در مورد ایران، چگونه ممکن است آشکار شود.

این روند در میان برخی محافل مالی غربی، نشان‌دهنده یک واکنش منفعلانه به تحولات منطقه‌ای است و بر حساسیت آنها به ریسک‌های درک شده تأکید می‌کند، نه اینکه لزوماً منعکس‌کننده ثبات ذاتی یا پتانسیل خود بازارها باشد.